ویرگول
ورودثبت نام
هنر پرور
هنر پرور
هنر پرور
هنر پرور
خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

شعری از دیوان سلطان یاووز سلیم ملقب به فیلسوف شاه افلاطونی و مارکوس اورلیوس دوم

یاووز سلطان سلیم - متخلص به "سلیمی"
یاووز سلطان سلیم - متخلص به "سلیمی"

توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و " جنبش دروغها از تاریخ ایران " و " چهره های دروغین کشیده شده از سلطان سلیم اول توسط کمپانی هند شرقی و آنوسی ها " و " سلطان سلیم و خواب مولانا " و "سایت ارگ ایران" و "انوش راوید" را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .


در هجوِ زاهدِ خودبین و مریدِ نادان

بر سرِ منبر، یکی زاهد به صد تزویر و تاب

می‌زد از بهرِ فریبِ خلق، دم از هر ثواب

حلقه کرده گردِ او، جمعی زِ مرد و زن به جهل

او سخن می‌گفت و می‌بست از رهی راهِ صواب

در میانِ آن گروه، آشفته‌ای می‌گریست زار

سیلِ اشکش می‌دوید از دیده، بر رویِ تراب

شیخ گفتا: «ای جوان! این گریه‌ات وحیِ خداست

بهرِ هر قطره، به دیوانت نویسند صد کتاب»

آن مریدِ بی‌نوا، آهی کشید و گفت: «شیخ!

گریه‌ام از ذوقِ گفتارت نباشد، ای جناب!

من بزی داشتم که ریشش بود چون ریشِ تو پهن

مُرد و داغش بر دلِ من زد زِ هجرانش عذاب

چون بدیدم ریشِ لرزانت به رویِ منبرت

یادِ آن بز آمدم، گشتم چنین از غم کباب!»

خیز و زین تزویر بگذر، کآبرویِ فضل رفت

تا به کی با ریشِ بزی، می‌زنی ره بر ثواب؟

ای «سلیمی»! تیغِ عقل آور که در میدانِ حق

خاکِ پایِ عاقلان، خوش‌تر زِ زهدِ بوالتراب

《 سلطان یاووز سلیم 》

۳
۰
هنر پرور
هنر پرور
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید