
توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و بعد " سلطان سلیم و خواب مولانا " را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .
مشرق از سینه-چاکی، گشته دیوانهٔ عشق
چشمِ بیدارِ سحر، گشته کاشانهٔ عشق
مردمانِ سَبُکسیر، در پیِ راحت و جاه
چوبِ دار است قلم، بهرِ فرزانهٔ عشق
عالمی حلقه شده بر درِ میخانهٔ ما
تا به نامِ که فتد، قرعهٔ پیمانهٔ عشق
عقل در صومعه، محبوسِ غمِ نان و نواست
گنجِ جاوید بُوَد، کنجِ ویرانهٔ عشق
گردشِ چرخِ فلک، تابعِ فرمانِ دل است
مغزِ عالم شده پر، از غمِ دانهٔ عشق
هر سرِ خار در این بادیه، مجنونصفت است
کعبه شد منکشف از، حسنِ جانانهٔ عشق
گرچه افسانه کُند، خوابِ خلایق شیرین
خوابِ ما سوخت از این، تلخ-افسانهٔ عشق
چون سیاووش گذر، ز آتشِ نمرود کنیم
مومِ ما گشته زِ کین، شهپرِ پروانهٔ عشق
موسی از زلزلهٔ طور، چه پروا دارد؟
تیغِ اعداء چه کُند، با سرِ دیوانهٔ عشق؟
شارعِ کعبهٔ مقصود، شود جامهٔ ما
هر که با صدق کُند، بندگی در خانهٔ عشق
عقل بیهوده به گردِ دلِ ما میگردد
دیو را راه نباشد، به پریخانهٔ عشق
شاهِ عالم نرسد، به بَرِ دانهٔ وصل
تا که خونین نشود، دل در افسانهٔ عشق
خسروِ ملکِ جهان است و گدایِ درِ دوست
این مقام است سلیما، شأنِ شاهانهٔ عشق
در ازل کِشته شد این، تخمِ وفا در دلِ ما
تا ابد بار دهد، «سلیم» از دانهٔ عشق
《 سلطان یاووز سلیم 》