ویرگول
ورودثبت نام
هنر پرور
هنر پرور
هنر پرور
هنر پرور
خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

شعری از دیوان سلطان یاووز سلیم ملقب به فیلسوف شاه افلاطونی و مارکوس اورلیوس دوم

یاووز سلطان سلیم - متخلص به "سلیمی"
یاووز سلطان سلیم - متخلص به "سلیمی"

توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و " جنبش دروغها از تاریخ ایران " و " چهره های دروغین کشیده شده از سلطان سلیم اول توسط کمپانی هند شرقی و آنوسی ها " و " سلطان سلیم و خواب مولانا " و "سایت ارگ ایران" و "انوش راوید" را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .


در صفتِ فِکندنِ خِشتِ غُرور و وصالِ آبِ حیات

تشنه‌ای بر باره‌یِ دژ، خسته و نالان بُدی

در دلش صد شعله از هجرانِ آن جانان بُدی

چشمه‌ای در باغ و، سدّی پیشِ رویش استوار

همچو محبوسی که چشمش سویِ نخلستان بُدی

خِشتی از دیوار برکند و به جایِ جامی انداخت

بانگِ آب آمد، که گویی نغمه‌یِ مستان بُدی

آب گفتا: «هین! چرا بر پیکرم خِشت افکنی؟

فایده در این جفایت، بهرِ تو چندان بُدی؟»

گفت تشنه: «بانگِ آب و، بویِ پیراهن رسید

این صدا ما را چو صوتی زنده از رضوان بُدی»

«هر زمان خِشتی فتد، دیوارهایم پست شود

قُربِ ما با هر سُقوطش، بیش از این دوران بُدی»

خِشتِ هستی برکن ای دل! تا به کوثر ره بَری

کین منیّت، سدِّ راهِ بنده و سلطان بُدی

سجده کن در پیشِ حق، کین خِشت کَندن پیشِ ما

تندتر از ضربِ تیغِ ما در آن میدان بُدی

ای «سلیم»! ار تشنه‌یِ جامی، بشوی از خود دست

هر که خِشتش بیش برکَند، او سرِ کیوان بُدی

《 سلطان یاووز سلیم 》

۳
۰
هنر پرور
هنر پرور
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید