
توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و بعد " سلطان سلیم و خواب مولانا " را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .
آن صنم آمد و باز از سرِ کین آویخت
بر منِ خسته، دلبرِ گنه-آمیخت
مستِ خمارِ هوس، دیده به سویم گشود
آتشِ شرم و گناه، بر رخِ گلگون ریخت
چنگ در افکند و زلف، باز پس انداخت، آه
تا که کمندِ سیه، در دلِ محزون ریخت
سینه به سینه نهاد، مستِ تمنایِ خویش
زان دو لبانِ چو لعل، آتشِ افزون ریخت
شعلهیِ صبرم به باد، داد و شکیبم ربود
چون که نگه در نگهم، مست و دگرگون ریخت
لیک من از یادِ غیر، سرد و گرانجان شدم
بوسهیِ من، سردیِ وداعِ دلخون ریخت
برگرفت آن لب ز لب، دیدهیِ او گشت تر
سرزنشِ بیزبان، در پیِ هامون ریخت
دید که در جانِ من، شمعِ دگر روشن است
خونِ جگر در دلِ آن بتِ محزون ریخت
اشکِ پشیمانیاش، پردهیِ اندوه شد
حسرتِ آغوشِ او، در رگِ گردون ریخت
خسروِ ملکِ جهان، بنده شد اینجا، «سلیمی»
زان که غمش، لشکری بر دلِ پرخون ریخت
《 سلطان یاووز سلیم 》