
توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و بعد " سلطان سلیم و خواب مولانا " را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .
کعبه را دیدم، ولی در سنگِ ظاهر گم شدم
چون نظر کردم به دل، از سنگ، نورم زاده شد
سنگ اگر خاموش بود، از گرمِ عشق آتش گرفت
عشق آمد، سنگِ سردم، شعلهور چون باده شد
بخارِ جان ز آتشِ پنهان برآمد سوی حق
هر چه تن کمرنگتر، معنی مرا آماده شد
گفتم این نور از کجاست؟ از آسمان یا از زمین؟
گفت: «از آنجا کِت نباشی»، دیدهام گشاده شد
عزیز آن نیست کز جهان تاج و تختی برکشد
عزّت آن دیدم که از خود، بینشان، آزاده شد
صنم دیدم به بتخانه، شکستم، خویش بود
چون صنم افتاد، دل یکباره رو به ساده شد
میخانه رفتم، نه از مستی، که از هشیاریام
جرعهای از بیخودی، شرابِ جانم داده شد
انگورِ خامِ عقل را خوردم، نشد جز درد و رنج
چون به عشقش پخته گشتم، بادهام افکنده شد
سلیمی گفت: «جهان فتح است، اما در درون»
آنکه از خود درگذشت، شاهِ نور و جاده شد
《 سلطان یاووز سلیم 》