چطوره؟

دنیا قشنگه
اما نقاشیش
حس میکنی هر بار همراشی
حرفام زیاده همدمم باشی
از دور قشنگه هرچیم باشی
فاز خوشی تو این هوا نی
وقتی از ده به بعد همه میشن روانی
هیشکی تو حال خودش نی و میگه اراجیف
سفره دله هرکی یه جوری میشه حراجی
روال نی حال دلشون
محو حرفاشی میبینی پاک دلشون
چال شدن تو خاک بی نشون
یه سریع کافر شدن تو راه دینشون
خسته شدن از بس دوییدن
دست کشیدن از هر پلیم
مقصدو رو به برگشت دویدن
حرف شنیدن از هر قومیم
این شهر اعتماد توش نی
حراج شده دیگه اعتقاد مشتی
بی رگ شدن بوتع خشکید
چند فصل شدع فصل خشکی
افکارا پیع مغز مریضن
حرف دارن بی مزع عزیزن
درد دارن باخنده حریصن
گرگ شدن تو شهر یه غریزه هست