ویرگول
ورودثبت نام
ع.رامک
ع.رامکافسر آگاهی ( کارآگاه) سابق و حراست مدار امروز
ع.رامک
ع.رامک
خواندن ۶ دقیقه·۲ سال پیش

گالری وحشت

انسان را با فخر و مباهات چه مناسبت است که ابتدای خلقتش نطفه و پایان عمرش لاشه ای بدبوست.(امام علی علیه السلام)

حکم ماموریتم برای" مدت دوسال در حاشیۀ کویر طبس " بود . راه افتادم و پس از 8 ساعت حرکت در جاده های بیابانی بالاخره به قرارگاه مورد نظر رسیدم. کل قرارگاه از چند سوله و یک اطاقک نگهبانی که در قسمت ورودی قرارداشت تشکیل شده و دور آن کاملا با سیم خاردار محصور شده بود.

پس از تشریفات لازم و شناسایی هایی که باید انجام میشد یک نفر با لباس "دژبان" مرا به محل استراحتم راهنمایی کرد.سوله ای که تعدادی تختخواب فلزی داشت و با پتوهای سربازی فرش شده بود .

در بدو ورود نفراتی که آنجا مشغول استراحت بودند برخاستند و خوش آمد گفته خود را معرفی کردند.

از همان لحظۀ اول برخورد گرم و صمیمی شان به دلم نشست و احساس غریبی نکردم لذا چون بسیار خسته بودم پوزش طلبیده و در تختخوابی که به من نسبت داده بودند دراز کشیدم بلکه چرتی بزنم.

دیگران هم به استراحت مشغول شدند.ساعتی نگذشته بود که سکوت همه جا را فرا گرفت و فقط از سقف سوله که با توری و پشم شیشه پوشیده شده بود صدای قیژ و قیژی به گوش میرسید که پس از مدتی آنهم به صدای عجیبی شبیه صدای خروپف توام با سوت تبدیل شد. از یکی از افسران که چشمانش باز بود پرسیدم:" این چه صدائیه ؟"خیلی خونسرد جواب داد:" چیزی نیست صدای ماره که خوابیده "! گفتم : خروپف میکنه ؟ گفت : آره چون خیلی بزرگه و سنگینه موقعی که حرکت میکنه سقف قیژ و قیژ میکنه وقتی هم میخوابه خروپف میکنه.جَلَ الخالق تا حالا این را ندیده بودم.

شب وقت شام بیدارم کردند. خواستم دستهایم را بشویم گفتند :" تانکرِ جلوی درِ سوله آب داره برای شستشو".بیرون که رفتم هوا تاریک بود و نور کمی از چراغهای محوطه به سمت تانکر میتابیدو چشمم به درستی نمیدید اما شیر تانکر بخوبی پیدا بود.نزدیکتر رفتم دستم را دراز کردم شیرآب را باز کنم ناگهان صدای زنگی شبیه جغجغه مرا میخکوب کرد. کمی فاصله گرفته و خم شدم زیر تانکر را نگاه کردم در آن تاریکی بدن ماری بزرگ در انعکاس نورها بخوبی میدرخشیدکه در زیر تانکر و در خنکای رطوبت آن چنبره زده بود و دمش را که صدای زنگ داشت تهدید کنان تکان میداد. وحشت زده داد زدم :"مار..مار"! همان افسر بیرون آمد و نگاهی انداخت و خیلی عادی گفت:" این همونه که توی سقفه ..اومده آب بخوره.."و دوباره برگشت داخل ، آن مار زنگی هم آهسته وارد سوراخ دیوار سوله شد.



موقع خواب درب سوله را باز گذاشتند تا هوا جریان داشته باشد و همه راحت خوابیدند اما من از ترس پلک هم نگذاشتم .نیمه شب بود که یکی از افسران از مرخصی ماهیانه برگشت متاسفانه تختی برای خواب نداشت روی زمین کنار یکی از تختخوابها دراز کشید و خوابید. صبح زود هوا گرگ و میش بود که یکنفر او را بیدار کرد و گفت:" دستت رو آهسته بردار که خدا بهت رحم کرده" توجهم جلب شد و نگاه کردم دیدم آن دستش که دراز شده بود در نزدیکی دیوار قرار گرفته و یک عقرب سیاه و درشت هم در کنج دیوار به فاصلۀ ده سانتی دستش ایستاده و به قدرت خدا گویا از شب تا صبح به همان حال بوده و نیش نزده است.

من که از دیدن مارمولک هم چندشم میشد این صحنه ها خیلی برایم ترسناک بودندولی چاره ای نبود جز اینکه دو سال با این قضیه کنار بیایم.

چند روزی گذشت تا اینکه نام من بعنوان سرتیم گشت محور اعلام شد و من میبایست با یک تیم هشت نفرۀ مجهز به مدت 48 ساعت داخل کویر گشت زنی میکردم.جیره غذایی و لوازم کامل را تحویل گرفتم و سوار بر خودروی نیسان پیکاپ راه افتادیم.

کل روز راه رفتیم و نزدیک غروب در راهدارخانه ای که مشرف به یک آب انبار کویری بود توقف کردیم قرار شد شب را همانجا بیتوته کنیم. پرسنل شروع کردند به تقسیم ساعات نگهبانی و مقرر بود بجز فرماندهانِ تیمها بقیه بلا استثنا نگهبانی بدهند اما من که برای اولین شب از قرارگاه خارج شده بودم میدانستم با این وضعیت تاصبح خوابم نمی برد لذا گفتم :" بچه ها شما استراحت کنین من خودم بیدار میمونم..!" با تعجب گفتند: " فرمانده ها نباید نگهبانی بِدَن..."! گفتم : فرقی نمیکنه از نظر من همه باید در امور شریک باشن و..." کلی فلسفه بافتم و آنها فکر کردند به به با چه فرماندۀ شجاعی خدمت میکنند.

همه خوابیده بودند و برای اینکه جلب توجه نشود کلا وسایل نوری و آتش و غیره رو خاموش کرده بودیم چون کوچکترین نور در کویر از فرسنگها دورتر قابل رویت خواهد بود لذا آن شب که اصلا ماه در آسمان نبود بسیار تاریک مینمود بطوریکه دستهایمان را هم نمیدیدیم .

در آن تاریکی مطلق ناگهان نوری از دور سو سو زد.از آنجا که در یک نقطه ثابت بود ولی شدت آن کم و زیاد میشد فهمیدم آتش است. دوربین دید در شب را برداشتم به سمت نوری که دیده بودم گرفتم ناگهان از وحشت خشکم زد.. داخل دوربین چهره ای شیطانی در آتش میدرخشید.خیلی ترسیدم انگار در آن دور دستها یکنفر نقابی شیطانی را به آتش کشیده است . باورم نمی شد. با خود فکر کردم لکه ای روی لنز دوربین است گفتم بهتر است آن را پاک کنم دوباره ببینم همینکه دوربین را برگرداندم تا لنز را تمیز کنم دیدم ای دلِ غافل ! یادم رفته بود قاب محافظ لنز را بردارم و آرم صورتک روی آن به شکل همان نقاب شیطانی به چشم من آمده و مرا ترسانده بود.

بعد از برداشتن قاب دوباره نگاه کردم دیدم درست است در دل کویر آتشی برپاست برای اینکه دقیق تر ببینم لازم بود از روی صفحۀ مانیتور دوربین آن را تنظیم کنم. درست نبود قبل از بررسی بچه ها را بیدار کنم مخصوصا با آن رجزخوانی که قبل از خوابشان داشتم.همانطور که سرِ دوربین را رو به زمین گرفته بودم صفحۀ مانیتور را نگاه میکردم که ناگهان صدای عجیبی همراه با خس خس کنار خودم شنیدم فکر کردم مار باشد همانطور که دوربین را رو به زمین گرفته بودم آهسته بطرف صدا چرخاندم ناگهان در صفحۀ مانیتور دو عدد سُم چفت شده را دیدم اصلا به جن و پری و ازین حرفها اعتقادی نداشتم اما شنیده بودم در خرابه های کویر جن هست که بجای پا سُم دارند دوباره ترس شدیدی وجودم را گرفت در همان لحظۀ کوتاه کلی به خودم دلداری دادم تا فریاد نزنم آهسته آهسته دوربین را بالا آوردم الاغی در نزدیکی من ایستاده بود. با دیدن الاغ ترسم از جن برطرف شد اما ترس اینکه این الاغ از باربرهای اشرار باشد دوباره مرا ترساند لذا دوام نیاوردم بچه ها را بیدار کردم سوار شدیم و به طرف آتش رفتیم..بعدا معلوم شد آتش را ساربانها برای پیدا کردن گله شترانشان بر پا کرده بودند آن الاغ هم مال آنها بود و نهایتا من بیخودی ترسیده بودم.

این داستان واقعیست امیدوارم خسته نشده باشید.

آسمان تاریکلنز دوربین
۱۲
۷
ع.رامک
ع.رامک
افسر آگاهی ( کارآگاه) سابق و حراست مدار امروز
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید