ویرگول
ورودثبت نام
ع.رامک
ع.رامکافسر آگاهی ( کارآگاه) سابق و حراست مدار امروز
ع.رامک
ع.رامک
خواندن ۵ دقیقه·۲ سال پیش

کودکی من( منیر)

میگن: عشقِ یک سره... باعثِ دردسره

با مطالعۀ پست آقای سید مهداربنی هاشمی مبنی بر شکست عشقی اخیرش ، یاد و خاطرۀ عشق یک جانبۀ خودم در من زنده شد که اتفاق عجیبی است از آنجهت که عاشق و معشوق هیچ سنخیتی با هم نداشتیم:

سه _چهارساله بودم که بعضی روزها برای گذران وقت درب منزل روی پله مینشستم و رفت و آمد مردم را تماشا میکردم.

در یکی از همین روزهای پاییزی وقت اذان ظهر بود که دختر همسایه مان " منیره" در حالیکه روپوش طوسی رنگ دبیرستان را به تن داشت و کتابهایش را به سینه چسبانده بود از مقابلم رد میشد. مادرم نامش را " منیر" میگفت و من اولین بار بود او را بدون چادر، در لباس دبیرستان میدیدم.همانطور که عبور میکرد لحظه ای ایستاد و خم شد دستی به صورتم کشید و گفت:_ چه پسر نازی؟...ومن ، یکباره نه یکدل، که صد دل عاشقش شدم.😆( پسر بچه چهار ساله عاشق دختر هجده ساله)!

از آن پس روزها کارم شده بود نشستن درب منزل و منتظر دیدار او بودن و خدائیش منیر هم کم نمی گذاشت و هر بار مرا میدید یا دست نوازشی به سرم میکشید یا خوراکی چیزی به من میداد..خلاصه حسابی دلم را قاپیده بود بطوریکه از صبح منتظر شنیدن صدای اذان ظهر بودم که آمدن منیر را نوید میداد و شاید به همین خاطر است اکنون بعد از گذشت سالهای متمادی هنوز اذان ظهر را بیشتر دوست دارم و صدایش به من آرامش میبخشد.

روزی منیر به منزلمان آمد و از مادرم اجازه گرفت مرا با خود به تئاتر ببرد ( شاید هم کاباره بود..خدا میداند).مادرم مرا آماده کرد و با او روانه نمود ،منیر هم مرا با درشکه به تالاری برد که صندلی های زیادی داشت ..جائی در نزدیکی سن ( استیج) نشستیم و منیر مرا در کنار خود جا داد که در همین موقع آهنگی نواخته شد و یک رقاصه با لباس توری روی سن شروع به رقص عربی کرد و منیر در حالیکه او را نشان میداد با غرور گفت : این دوست منه که داره عربی میرقصه..!

بعد رقص نمایشنامۀ طنز کوتاهی اجرا شد و چون معنا و مفهوم نمایشنامه های دیگر را نمی فهمیدم زود خسته شده و به خواب رفتم .

ساعتی بعد که چشم باز کردم خود را در آغوش منیر یافتم که مرا به منزل میبرد .وقتی رسیدیم مرا تحویل مادرم داد و رفت (آرزو میکردم هیچگاه نمیرسیدیم).!

این ماجرا مدتی کش و قوس یافت تا اینکه آن شب که مثل شبهای دیگر در رختخواب مادرم خوابیده بودم ، صبح زود فیلَم یاد هندوستان کرد و بنابراین آهسته و پاورچین از اتاق مادرم بیرون آمدم و بدون اینکه لباس گرمی بپوشم با همان شورت و زیرپوش ( که میخوابیدم) به کوچه رفتم و در آن هوای سرد صبح زمستان چند صدمتری پیاده روی کردم تا به خانۀ منیر رسیدم و چون آنها درب منزل را قفل نمیکردند آهسته وارد منزلشان شدم و به اتاق منیر که گوشه ای از حیاط بود رفتم و وارد شدم .منیر در خواب خوش فرو رفته بود و من آهسته در رختخواب او خزیدم ناگهان چشم باز کرد و از دیدن من متعجب شد ولی بقدری خواب آلود بود که توجه چندانی نکرد و مرا در کنار گرفت و خوابید.

چیزی نگذشت که گرمای مطبوع رختخواب مرا هم در ربود منهم به خواب رفتم ..ساعتی بعد که بیدار شدم منیر لباس پوشیده آمادۀ رفتن به مدرسه بود چند لقمه نان و پنیر و کره بعنوان صبحانه به من خوراند و یک قلپ چای شیرین هم چاشنی اش کرد و دستم را گرفت و به منزلمان برد و درب منزل رهایم کرد.

مادرم موضوع را که فهمید مرا مورد عتاب قرار داد اما مگر عاشقی این حرفها سرش میشود؟ روز از نو روزی از نو...دوباره فردای آنروز و فردای روز دیگر ..درست خاطرم نیست چند روز همین برنامه را ادامه دادم تا اینکه سخت بیمار شده و حداقل ده روز بستری شدم و بقول مادرم شدیدا" سینه پهلو کردم..بعد این مدت که بهبود یافتم دوباره دم اذان ظهر جهت دیدن منیر درب منزلمان نشستم اما او نیامد و نه تنها او بلکه هیچ دختر دبیرستانی دیگری هم نیامد..فردا هم همینطور..!

روز سوم تصمیم گرفتم خودم به خانه شان بروم نکند مریض شده باشد. راه افتادم ولی هنوز چند منزل به خانۀ منیر مانده بود که دیدم برادران منیر که سه نفر و بزرگتر از من بودند در حالیکه هر کدام قلوه سنگی در دست داشتند جلو منزل صف کشیده اند( مادرم به آنها گفته بود نگذارید پسر من به خانه تان بیاید و به اصطلاح میخواست فکر منیر را از سر من به در کند).

با رسیدنِ من، آنها سنگها را پرتاب کردند و سنگها سفیر کشان همچون گلوله از کنار من گذشتند یکی دو تا هم به پاهایم اصابت کردند و من لنگان لنگان پا به فرار گذاشتم و دیگر به آنطرف نرفتم و تازه فهمیدم که سال تمام شده نزدیک عید نوروز است لذا مدارس تعطیل هستند.

چند مدتی گذشت ناگهان یک روز دیدم منیر به دیدن مادرم آمده و از او میخواهد منزلمان را جهت مراسمی در اختیار او بگذارد که مادرم موافقت کرد یکی دو شب بعد منزلمان را چراغانی کردند و میز و صندلی چیدند مبلی هم گذاشته بودند ..آنرا نگاه میکردم که یکباره منیر را در لباس عروسی دیدم، مثل فرشته ها شده بود ..آمد و روی مبل نشست لبخندی هم به من زد تا خواستم پیشش بروم مردی قوی هیکل ِ کراوات زده را کنارش نشاندند و صلوات فرستادند ..وقتی دیدم تمام توجه منیر به سمت و سوی اوست فهمیدم کار از کار گذشته و این اولین شکست عشقی ِ من است..!




شکست عشقیعید نوروز
۲۴
۱۰
ع.رامک
ع.رامک
افسر آگاهی ( کارآگاه) سابق و حراست مدار امروز
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید