سگ وحشی

قبلا" گفته بودم مدت چهارسال تنهای تنها با یک سگ ، در یک باغ ویلا درکوچه باغهای خارج از شهر زندگی کردم .البته علاوه بر تنها سگی که با من زندگی میکرد سگهای دیگری هم در اطراف باغ پرسه میزدند منجمله سگی بنام "سیا " که مربوط به باغ مقابل بود و داخل کوچه زندگی میکرد و چون من به او هم غذا میدادم با من آشنا و یوخلا شده بود آنروزها فقط هفته ای یک بار برای تهیه آذوقه هفتگی ام به شهر میرفتم و خرید میکردم و هر بار از باغ خارج میشدم " سیا " خودش را به من میرساند و با مالیدن بدنش به پاهایم ابراز محبت میکرد.

"سیا "که سگی نر و طالب قلمرو و بدنبال سگهای ماده بود همیشه با سگهای محلات دیگر دعوا و زد و خورد داشت و گاهی زخمی به خانه می آمد که تیمارش میکردم .

آن روز خودروی پسرم خراب شده بود ، پیام داد که با خودروهای عبوری به شهر بروم . منهم بار و بنه خود را بستم و راهی شدم تا مسیر سه کیلومتری باغ ویلا تا جاده را پیاده طی کنم . به محض خروج از باغ ، سیا خودش را به من رساند و مانند همیشه با مالیدن بدنش به پاهایم ابراز محبت کرد. بعد از کمی کلنجار رفتن با او ، راه افتادم و از کوچه باغ اول گذشتم و وارد محل دیگر شدم که ناگهان چهار پنج سگ ولگرد را دیدم که با عبور یک موتورسیکلت عو عو کنان آنرا دنبال کردند و موتوری از ترس آنها گاز را فشرد و با سرعت دور شد بطوریکه سگها هرچه دویدند به آن نرسیدندو نا امید و عصبانی برگشتند .

من که بی خیال ،طی طریق مینمودم غافل از آن بودم که بوی بدن " سیا " در لباسم پیچیده و توجه آن سگها که دشمنان قسم خوردۀ سیا بودند را جلب خواهد کرد. ناگهان سگهای عصبانی مرا محاصره کردند واز چند طرف به من نزدیک شدند . سرکرده و بزرگترین آنها از همه به من نزدیکتر بود و با غرش های وحشتناک سعی در ترساندن من داشت اما وقتی دید من نه تنها نترسیده ام بلکه لگدی به طرفش پرتاب نمودم جری شد و از پشت سرم حمله کرد و چنگی به ساق پایم انداخت که آه از نهادم بلند کرد . ناخن بلندش همچون خنجری بدنم را خراشید و سوزشی جانکاه نصیبم کرد.با حملۀ او سگهای دیگر هم نزدیک شدند و قصد حمله داشتند که من برای تسکین درد پایم نشستم و دست به پشت ساقم کشیدم ناگهان سگها به اطراف متواری شدند و من فهمیدم آنها از نشستن من ترسیده اند و گمان برده اند سنگ از زمین برمیدارم . با این تفکر سنگی از زمین برداشتم تا بزنم، ناگهان پیرمردی که نگهبان یکی از باغها بود فریاد زد و گفت: نزن بدتر میشن ! و من سنگ را به حالت تهدید آمیزی بالا نگهداشته کم کم از کوچه خارج شدم و آن سگها دیگر جرات و جسارتی نداشتند مرا تعقیب کنند. به محض خروج از کوچه لنگ لنگان دور شدم و خود را به جاده رسانده و با اولین خودروی عبوری به شهر رفته یکسره به منزل و حمام رفتم آنجا بود که تازه به عمق فاجعه پی بردم و دیدم که چنگال سگ وحشی پشت ساق پایم را سوراخ نموده است. زخم را شستشو داده و پانسمان کردم و پس از خرید هفتگی به باغ برگشتم.چند روزی گذشت ناگهان به یاد یکی از دوستانم که دامپزشک بود افتادم و ضمن تماس تلفنی با او ماجرا را شرح دادم . ابتدا خندید و سپس ابراز تاسف کرد و گفت بایستی همان موقع واکسن کزاز و هاری را میزدی و اکنون برای اینکار دیر است .پرسیدم اگر دچار هاری شوم چه میشود؟ گفت: هیچ.. به مرگ وحشتناکی خواهی مرد و چنان خواهی شد که نزدیک مرگت حتی از آب هم میترسی و این مورد حداکثر تا شش ماه دیگر اتفاق می افتد. گفتم : چه باید کرد؟ گفت: دعا کن و ببین آن سگ تا هفته دیگر زنده و سرحال است که خدا را شکر کن مرض ندارد ولی اگر دیدی مرده بدان تو هم خواهی مرد.

با شنیدن این موضوع سریع به آن محل که سگ وحشی را دیده بودم رفتم ولی اثری از او نبود هر چه در بین سگهای ولگرد جستجو نمودم او را نیافتم .ترس از مرگی وحشتناک وجودم را گرفت . تا صبح فردا هم گذران کردم و صبح اول وقت مجدد به همان محل رفتم ولی باز هم خبری از او نبود و دیگر یقین پیدا کردم مرده یا مریض و گوشه نشین شده که پیدایش نیست. ناامید داشتم به باغ خودم برمیگشتم که ناگهان درب باغی باز شد و آن سگ برای لحظه ای بیرون پرید و با صدای پیرمرد نگهبان، مجدد به داخل باغ برگشت و بنظرم بسیار سالم و سرحال آمد.شکر خدا را به جا آوردم و خوشحال شدم از اینکه آن سگ سالم بود و این شادی به قدری بود که تا آن موقع از دیدن یک سگ وحشی اینقدر خوشحال نشده بودم.