در مشهد از طرف اداره، قطعه زمینی را ارزان و قسطی به من واگذار کردند و گفتند "این را نقدی بفروش و پولش را برای پیش پرداخت زمین دیگری که خواهیم داد استفاده کن که آن زمین ،ارزشمند تر است. دائی جان وقتی حوالۀ زمین را دید گفت: من دیگر نتوانستم خانه بخرم و مورد سرزنش زن دائی ات قرار گرفته ام بیا و این زمین را به من بفروش. من هم از خدا خواسته گفتم : چه کسی از دائی جان بهتر. و زمین را به نامش کردم اما از پول خبری نبود تا اینکه حوالۀ زمینِ دیگر را دادند و قرار شد مبلغ پیش پرداخت را بپردازیم. متاسفانه دائی جان عین خیالش نبود و اصلا" به فکر پرداخت پول زمین نبود و در نهایت آخرین مهلت پرداخت رسید و من ناچار شدم برای جلوگیری از سوخت شدن زمین ،حواله را به قیمت ناچیزی بفروشم . در این زمان دائی جان برای خودرو ثبت نام کرده بود و پول پیش خودرو را نداشت ،از من که پول ناچیزی بدست آورده بودم خواست کمک کنم من هم خودروی کهنه اش را پیش خرید کردم تا بتواند پول ماشین جدید را بدهد و بابت خودروی کهنه اش مبلغی بالاتر از ارزشش دادم. وقتی خودروی جدید را به او تحویل دادند ، خودروی قدیمی اش را به من داد . مدتی گذشت و او خودروی جدید را فروخت و روزی به من گفت: ماشینت را چند روز به من امانت بده. منهم خودرو را در اختیارش گذاشتم بعد از مدتی به منزل ایشان رفتم خودرو را برگردانم. سویچ را نداد و گفت : ماشین خودم است شما یک ماشین دیگر دارید نیازی به این ندارید.و خودرو را پس نداد و در امانت خیانت کرد.
بچه ها دیگر بزرگ شده از آب و گل در آمده بودند که همسرم هوس ادامۀ تحصیل به سرش زد لذا سال سوم راهنمائی را امتحان داد و سپس در حوزۀ علمیه ثبت نام نمود . دو سال با اعصاب بهم ریخته و وسواسهای فکری و عربی خواندنهایش کنار آمدم. در نهایت بدلیل درد زانو بخاطر چمباتمه زدن زیاد ،از ادامۀ تحصیل در حوزۀ علمیه منصرف شد و هوای آرایشگری به سرش زد و به آموزشگاه رفته و پس از اخذ مدرک یکی دو سال هم آرایشگری کرد و خسته شد و گفت که میخواهد بصورت کلاسیک تحصیل کند و دوباره سوم راهنمائی را امتحان داد و در دبیرستان شروع به تحصیل در رشتۀ علوم انسانی نمود. دخترم در رشتۀ حسابداری درسش را تمام کرد و در یک شرکت حسابرسی کار حسابرسی مدارس را به عهده گرفت و با آموزش و پرورش مراوداتی داشت که موجب شد مسئول حراستِ اداره از حجاب و متانت دخترم خوشش آمد و ازدواج با او را به خواهر زاده اش پیشنهاد کرد که به خواستگاری آمدند در حالیکه من در ماموریت عملیاتی در تیپ تکاوری سلمان در کویر طبس بودم و هر 45 روز یک بار به مرخصی می آمدم. وقتی به مرخصی آمده بودم دخترم گفت شخصی را که می پسندیده در نبود من به خواستگاریش آمده و مادرش جواب آنها را نداده است.خواستگار ، کارمند ادارۀ پست مرکزی بود و من برای دیدن او و تحقیق در موردش به ادارۀ پست رفته و پس از تحقیقات لازم از او دعوت کردم مجدد به خواستگاری بیاید.
بحمد الله ازدواج سرگرفت و عقد کنان دخترم برگزار شد و چندی بعد ماموریت من به اتمام رسید و به مشهد برگشته در شعبۀ آگاهی مشغول به کار شدم . دوران بازنشستگی ام نزدیک شده بود که یک شکایت خیانت در امانت به دستم رسید وقتی متشاکی را احضار کردم ، شخصی مراجعه کرد که صحبت هایش معقول به نظر میرسید و میگفت : "شاکی با شکایتهای وقت و بی وقت خود نمیگذارد من به کاربپردازم و کسب در آمد کنم بتوانم بدهی به او را بدهم". و پیشنهاد کرد برای کمک به او با هم شراکت کنیم.او فروشگاه لوازم خانگی و هم یک شرکت تجاری داشت و من که انسان فعالی بودم می بایست برای زمان بازنشستگی خود کاری دست و پا میکردم چون از بیکاری بیزار بودم و بیکاری مرا فرسوده میکرد.لذا پیشنهادش را پذیرفتم قرار شد من چک مدت دار به امانت به شاکی بدهم و او شکایتهایش را پیگیری نکند تا ایشان به در آمد برسد و بدهی اش را پرداخت کند.
مدتی را با هم کار کردیم و بازنشستگی من ابلاغ شد و مبلغی بعنوان پاداش پایان خدمت به من اعطا گردید که با آن می توانستم خانه ای خریداری کنم و من قصد کردم خانه ای برای دخترم بخرم که بعد از عروسی در آن راحت زندگی کنند ولی همسرم گفت : این تک دختر است و باید بهترین جهیزیه را برایش خریداری کنی . شروع کردیم به خرید جهیزیه و از انواع و اقسام وسایل منزل خرید کردیم و چون داماد فامیل پرجمعیتی داشت و هربار سی نفر را دعوت به منزل میکرد از هر ظرف و ظروفی 30 عدد( پنج دست) خریداری کردیم و خلاصه منزل عروس خانم بازار شام شده بود.( افسوس که اینها خوشبختی نیاورد).
