دیدمش..
با یکی دیگه بود
ولی اون بار آخرین باری بود که من میتونستم ببینمش؛
غرورو گذاشتم کنارورفتم سمتش،دستاشو گرفتم،
بغلش کردم،اختیار گریه هام دسته خودم نبود
وقتی بغلش کردم اشک هام جاری میشد..
بغلش هنوز اون گرمارو بهم میداد..
دستاش هنوز اون انرژی قبلیو بهم میداد..
هنوز رو لباش خنده بود..
هنوز چشماش مثل دوتا تیلهی مشکی رنگ میدرخشید..
هنوز هم اون قشنگ بود،خیلی قشنگ!
خوشحال بودم از اینکه کنارش بودم..
اشک هام رو از رو با دستاش پاک کرد،نمیزاشت گریه کنم..
تو بغلش به بعد فکر میکردم..
به بعد از اون،
اینکه دیگه قرار نیست توسط اون لمس بشم..
تموم شد؟
همچی؟
به همین زودی؟
خیلی زود تموم شد..
انگاری اون برام ی آدم متفاوتی بود،هست..
فراموش کردن اون زیادی برام سخته؛
...