
میخوام درباره پرداخت_مستقیم_پیمان و تشبیه اون به یک انسان صحبت کنم. اما نکته جالب اینجاست که وقتی که درباره این سیستم مطالعه کردم، به جای این که یک شخصیت مشابه اون رو تصور کنم؛ بلافاصله یک شخصیت مخالف با مشخصههای پیمان رو پیدا کردم.
پسر خاله من اسمش کامرانه و یکی از بینظمترین آدمای جهانه و برای وقت هیچ کس اهمیت قائل نیست و اتفاقا این آدم گاهی اوقات به عمد وقت آدمای دیگه رو تلف میکنه که بهشون ثابت کنه که دنیا اونقدرا هم مهم نیست که انقد جدیش میگیرن. به هرحال، دنیا جدی باشه یا نباشه؛ فکر میکنم که حق چنین کاری رو نداره.
کامران از اون آدماییه که نظم براش معنا نداره، انگار نشسه و نظم رو خوب مطالعه کرده و تمرین کرده و بعد تصمیم گرفته که خب نظم چیز خوبی نیست. اینجوری بگم که کامران در بینظم بودن منظمه. یعنی انگار در بینظم بودن به نظم رسیده. انقدر از این آدم منزجرم که خودم هم نمیدونم دارم چی مینویسم.
حالا ممکنه براتون سوال پیش بیاد که چرا تا این حد ازش بدم میاد و دارم اینجوری دربارش صحبت میکنم؟ عرض میکنم خدمتتون. من تمام عمرم آدم سختکوش و منظمی بودم و همیشه همهچیز رو جدی گرفتم. با این حال دنیا هیچوقت با من به درستی تا نمیکنه. معمولا همهچیم بهم ریختهست. با این که زیاد برنامهریزی میکنم؛ زیاد پیش نمیاد که بتونم مطابق برنامهریزیهام پیش برم. تا یه حدی پیش میرم، بعد یه جوری همهچی زیر و رو میشه که انگار هیچوقت هیچ نظمی در جهان وجود نداشته.حالا همین کامران با این وضعش، همیشه همهچی براش سهل و آسون پیش میاد. من میخوام برم وام بگیرم؛ یه عالمه باید وقت بزارم. ولی کامران بدون این که زیاد خودش رو برنجونه راحت وام بهش تعلق میگیره. من میخوام برم دکتر آزمایش بدم، یهو کل عالم تو صف آزمایشن. ولی کامران بخواد بره آزمایش بده، هیچکی رو توی صف نمیبینی؛ خالی خالی؛ خلوت. خیلی عجیبه که یه آدم بینظم دنیا بر وفق مرادش پیش میره و یه آدم منظم و سختکوش دنیاش بر نامرادی پیش میره.
حالا چرا بعد از مطالعه روش پرداخت مستقیم پیمان یاد کامران افتادم؟ این سیستم خیلی نظم و چارچوب داره و در عین حال قضایا رو به سادگی پیش میبره و حل میکنه. یعنی یه جورایی مثل من چارچوب داره و مثل کامران وضعیتها رو ساده میکنه. شاید به این خاطر یاد کامران افتادم چون این روش پرداخت مستقیم پیمان جامعالشمول ویژگیهای من و کامرانه. من همیشه دوست داشتم که یک نفر رو ببینم که هم براساس نظم و اصول زندگی میکنه و هم جهان براش سهل و آسونه. این مثل یه عقده سر دل من مونده. پس بذارید یه وضعیت رو براتون ترسیم کنم.
من برای این که به قطار مترو محلمون برسم، دقیقهها رو اندازهگیری کردم که کی از خونه بزنم بیرون تا بتونم به موقع برسم و وقت تلف نشه. با این حال به ازای هر ده بار، فقط یک بار پیش میاد که قطار به موقع و طبق محاسبات من بیاد. شاید بگید که مثلا محاسباتم اشتباهه. باور کنید این محاسبات کاملا دقیق و درستن. با این حال هر بار که کامران به مترو سر میزنه، همون لحظه قطار جلو پاش میایسته. این عجیب نیست آیا؟ کائنات با من سر لج داره و با کامران بسته؟