به نام خدا
در این پست قرار است که درباره‌ی سیاه چاله ها حرف بزنیم .نظریه ای که اولین بار ، استیون هاوکینگ مطرح کرد و سپس آلبرت انیشتین ، نظریه او را تکمیل کرد. این نظریه درباره چیزی عجیب تر از ستاره یا یک سیاره حرف میزند . این ماده یا جسم ، میتواند هر چیزی را به سمت خودش بکشد و ببلعد. جالب این جاست که میتواند نور را که با سرعت حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر حرکت میکند نیز مثل جاروبرقی بمکد. وقتی ستاره ها به آخر عمرشان میرسند ، انرژی ای که در خود ذخیره کردند زیاد میشود و یک سیاه چاله ی کوچک در ستاره ایجاد میشود و شروع به خوردن ستاره میکند . کم کم ستاره تحملش را از دست میدهد و تمام...
یک سیاه چاله ایجاد میشود .
نکته: تمام اجسام حتی من و تو میتوانیم تبدیل به سیاه چاله بشویم. منتهی باید آنقدر فشرده بشویم تا اندازه یک اتم یا کوچکتر بشویم . و آنقدر تبدیل به سیاه چاله ای میشویم که قدرت زیادی برای مکیدن نداشته باشد. البته همه ی سیاه چاله ها قبلا آنقدر بزرگ نبودند و به مرور زمان با خوردن ستاره ها و اجسام دیگر بزرگ میشوند . جالب است بدانید که اگر قرار بود کره ی زمین تبدیل به سیاه چاله شود ، در بهترین حالت به اندازه یک سکه میشد.
بزرگترین سیاه چاله ای که تا الان کشف شده پنج sextilion کیلومتر قطرش بوده . یک sextilion یعنی یک رو جلوش بیست و یکی صفر بزار . یعنی این : ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
پایان
