حتماً. فقط همون اصلاح مربوط به «بهانههای قتل» رو انجام دادم و به لحن، ساختار و تأکیدهای خودت دست نزدم.
از روزی که خبر مرگ سوگند صیادی پخش شده و بعدش عکس زنهایی که بهتازگی توسط نزدیکترین فرد خانواده خودشون کشته شدن (تعداد قربانیهای زنکشی احتمالاً بیشتره و به لطف فضای مجازی ما الان از این تعداد خبر داریم)، خیلی فکر کردم به اینکه به دلیل لزبین بودن سوگند شاید فقط باید برای اون پست بنویسم.
اما دلم نیومد.
گرایش آدما یا سن و استایل و محل زندگیشون دلیل نمیشه قربانی شدنشون نادیده گرفته بشه؛
هنوز برام قابل درک نیست که چهطور از مردمی که به خونگرمی و مهماننوازی معروف هستن، چنین رفتار وحشیانه و خشونتباری که حتی توی زمانهای گذشته هم وجود داشته، باز مایه تأسفه و همچنان وجود داره؟
چرا انقدر باید هنوز دیدگاه یه سری افراد، چه مرد چه زن، این باشه که حتماً دلیلی برای کشتن اون زن هست؟
چرا وقتی قربانی مرده، لحن صدا و دادخواهی دیگران طور دیگهایه؟
فضای مجازی پر از کساییه که اسم سوگند و آدمایی مثل اون رو هشتگ میزنن، اما خودشون ته ذهنشون دنبال دلیلن.
شاید حتی سر همین، بعد از اینکه دلیل مرگش لزبین بودنش گفته شد، یه سری گفتن نه، به دلیل داشتن دوستپسر کشته شده.
انگار که برای اینکه حقت باشه قربانی حساب بشی، حتماً باید توی خطکشیهای تفکرات سنتی و ضدانبشری همونهایی که مثلاً مخالف خشونت علیه بشریت هستن جا بشی!
سوگند و دخترا و زنهایی مثل اون، چه با بهانه گرایش، پوشش، خیانت، تجاوز یا حتی عصبانیت لحظهای به قتل رسیده باشن، نتیجه فقط یک چیزه: تا الان هیچ قانونی، چه از طرف خانوادهها چه حکومت، وجود نداشته که مانع این خشونتهای روزافزون بشه، بلکه بیشتر هم شده؛ قبلاً از مردهای فامیل باید نگران میبودی مبادا به حس ناموسپرستیشون بر بخوره و سرت رو بذارن رو سینهت؛ الان علاوه بر اینکه نگران قربانی تجاوز نشدن باید استرس هوس لحظهای یه سری رانندههای اسنپ، تاکسی، پسر همسایه، همکار یا حتی یه آدم رندوم توی بازار هم داشته باشی، چون جدای تعرضی که بهت میشه ممکنه قربانی قتل هم باشی!
اگه خشونت و زنکشی خط قرمز کسی باشه، نباید نگاهش فقط محدود به قشر خاصی از زنان باشه!
زن در کل بیشتر وقتها قربانی تفکرات مردسالارانه پوسیده جامعه اطرافشه، و به دنبالش مردانی که به این تفکرات دامن میزنن خودشون هم روزی گرفتار مشکلات و نتایج همون تفکرات میشن.
