چوم

هیچ کس کاملا به خاطر ما نیست که ناراحت میشه.!

خانوادمون ناراحت میشن فلان جا قبول نشدیم چون ما وقتایی بوده که قرار بوده آرزو هایی که اونا بش نرسیدن رو بهش برسیم

پارتنرمون ترکمون میکنه چون دلش برای خودش سوخته که وقتی که باید به حرفش گوش می‌دادیم خسته بودیم و نشده مقاومت کنیم و نموندیم و نشنیدیم

رفیقمون دلخور میشه که نمیتونیم بریم کافه چون حوصلش سر رفته و به حسی که ما بهش می‌دادیم احتیاج داشته

واقعیت اینه

ما اگه برای کسی ناراحت میشیم ته تهش دلمون برای خودمون میسوزه که توی شرایط بد طرف مقابل رو دیدیم

چه بخوایم چه نه

اولویت هرکس خودشه(حتا اگه نخواد)

ماها دلمون برای فردی که رفته

گلی که خشک شده

دانشگاهی که نشده

کتابی که تو قفسمون نیومده

نمیگیره

ما دلمون برای حس پوچی میگیره

و این وسط اونی که شکست خورده چه قدر خورد میشه

که ما زندگیش رو میکنیم عبرت