مهاجر

زندگی خیلی سخت میگذره...
ولی وقتی ساقه ی گیاه زندگی یه مهاجر میشکنه،
زمینی که ریشه هاشو بغل گرفته خونی میشه...
دیگه انگار یه بند محکم زندگی برای همیشه پاره شده...
خیلی وقتا موقعی که آدما میمیرن،
محیط زیست یه نفس راحت میکشه.
ولی وقتی یه درخت میسوزه،
یه شاخه ازش کم میشه
،
موقعی که یه روباه کشته میشه تا دمش بشه شال گردن یه نفر،
زمانی که یه پرنده مهاجر وسط راه گرفتار شکارچی میشه و میکشنش تا بخورنش
آسیب نبود همون یه گونه گیاهی یا حیوانی،
به کل زمین میرسه،
به خودمون،
به بقیه،
به نسل بعد،
به زندگی که میتونست قشنگ تر باشه،
حیوانات مسئول ارضا کردن حس خشم ما نیستن،
چرا باید انقدر جنایت توی ایران اتفاق بیفته!
چرا هر پرنده مهاجری میاد ایران ما باید دلمون بلرزه فردا نکشنش؟
اونا اومدن بمونن بعدم برن،
ایرانی مهمان نواز نیست!
اگه بود بین پرنده مهاجری که باید بره جای دیگه، یه بخشی از چرخه محیط زیست باشه و آدمی که اصلا حسابش نمیکنه رو میذارن روی چشمشون
فرق نمیذاشتن..
اوضاع اقتصاد،
اجتماعی،
فرهنگی،
خوب نیست.
ولی محیط زیست نباشه، اگه اونا هم درست بشه همیشه بخش زیادی از زندگی لنگ میزنه.
پرنده مهاجر رو نخرید،
نکشید،
بذارید زندگی کنن،
عصبانیتتون رو باید روی چیز دیگه ای خالی کنید،
نه روی محیط زیستی که توش زندگی می‌کنید!