فکر میکنم هنوز عادت نکردم به اینکه زندگی یه سری چیزا رو بدون یه سری چیزای دیگه که قبلا داشتی بهت میده
روابطم با خانواده بهتر شده
و از اون دایره امن خودم بیرون اومدم
تله فقدان عاطفم فعلا خفه شده
و حس بدی به رفتار مامان بزرگم ندارم
نتایج کنکور اومد و ام... اینکه یه سری چیزارو نمیدونم اذیتم میکنه
صبح با قشنگ ترین پیام زندگیم رو به رو شدم
مثل شکلات تلخ بود
بین اون همه تلخی لذت بردم
در حقیقت یه نفر طوری بام حرف زد که برای قلبم قانع کننده بود
و نگینم
خفن ترین آدمی که تو زندگیم دیدم
با اینکه میدونم مدرسه و زندگی داره فرسودش میکنه
اما مثل همون اولش باهاش حس خوبی دارم
حتا الان که حرف زیادی پیش نمیاد
شاید ماها سخت تر میخندیم
و بزمجه
اون بزمجه ی بنفش کوچولو
چه قدر داشتنت خوبه بچه
مرسی(خودت میدونی چرا)
الان اصلا حس خوشحالی ندارم
بیشتر معمولی ولی جریان زندگی منو با خودش میبره
به هرحال
امیدوارم از زندگی درس بگیرم که دیگه اشتباه بزرگ نکنم
پ. ن:ممنونم ازت واسه همه چیز بولو?