درو باز میکنم.
" ای بابا. باز که خاک گرفته تن این پرده ها رو که. نگفتم ببندید این پنجره رو؟ نگاه کن تروخدا! چند ماه این گلدون یاسی رو سپردم دست شما... چه بلا که سرش نیاوردید! داد زدم مامان! منیره خانم رو تو کوچه دیدم گفت میریم شمال. چیز میز نمیخوای؟ سوغات اینا؟ مامان آب رو بست. میوه ها رو ریخت تو آبکش. دستاشو با دستمال گلگلی پاک کرد. روسری گلبهیش رو برداشت از سرش گفت کِی میرن؟ دست کشیدم رو برگهای گلِ بیحال. گفتم نمیدونم والا. گفت میریم دیگه نگفت کِی. بگو یه اردک بگیره و فندق و گردو هم مثل پارسال.قیمت بگه میگم بابات بعدا ببره بده آقا مصطفی. پوزخند زدم کشتی مارو با فسنجونات! تشر زد بعد خندید. برگشت آشپزخونه. رفتم سمت اتاق و پیف پیف چه بویی! خاک پرید تو حلقم و حالا هی سرفه. صدا مریم از تو اتاقش اومد که نمیری حالا! یه آب بخور خودم جمع میکنم اتاقتو. بی خواهر نشیم ما... در اتاقو تندی بستم و رفتم اتاق مریم. یه مداد گذاشته بود پشت گوشش و یکی رو قفل کرده بود دور موهای صافِ مشکیش. دست کشیدم رو برگه که چی میکشی حالا؟ ابرو بالا انداخت و لب کج کرد گفت خیر سرم نقاشی! نشستم رو تختش و گفتم یه بیسچار رنگ که بند موهات کردی تو. ریز خندید. سر انداخت پایین و ادامه کارشو کشید. بابا کی میاد پس؟ دلم لک زده براش. برا خودش یا قربون صدقه هاش؟ خندیدیم. برا پیرن چارخونه آبیاش اصلا. مریم خندید! یه هی گفت و موهاش رو زد پشت گوشش و مداد رو گذاشت رو کاغذ. برگشت سمتم. تازه میای تازه میری. انقدر جون به لب نکن این فریده خانم و آقا حمید رو! تو هستی دیگه. مریم چشم غره رفت. صدا در اومد. بابا بود. تندی پله هارو دوتا یکی رفتم پایین و پریدم بغلش. بوسه زدم رو گونه هاش؛ دوتا راست، دوتا چپ یکیم رو پلک چشم راستش. آخ قربون صدات برم. دلم لک زده بود برای چشمای بادومیت آقا حمید! بابا خندید و بغلم کرد و یه دور تو هوا چرخوندم. مامان دست به کمر کنار کنج آشپزخونه با لبخند که نگاه باز این دوتا شروع کردن. بابا گفت خوشگل شدی قندعسل. ریز خندیدم باز بغلش کردم و بوسه زد به موهام. گفت آخ که یگانه بابا اومد خونه دلم باز شد. مگه نه فریده! مامان لبخندشو خورد که خوش بحالت دیگه .حالا دیگه هرچی میبینی یادش نکن. بابا خندید و چین افتاد گوشه لباش. دماغم پر شده بود از عطر تندی که همیشه میزد کنار گردنش. عوض نکردی عطرتو؟ تو خریدی برام. برا چی عوضش کنم؟ مریم اومد. سلام بابا! سلام عروسکم."
درو بستم. یادش بخیر!
سپهر چین داد به دماغش و عطسه زد به خاطر گرد و خاک و گفت آره یادشون بخیر!
