
ازش میپرسم خوبی؟ میگه خوبم. میگم چشمهات که اینو نمیگن. میگه آخه چشمها دروغ نمیگن.
ازون مدل خستمهام که بشینم پا نمیشم.
انار و گلپر؟ قارچ و پنیر و سیب زمینی؟ شیر موز بستنی؟ آره من هنوز زندم.
میگه میترسم یه روزی چنین جملهای بهم بگی. کاش میدونست من ماههاست میترسم که چنین جملهای از دهنم دربیاد.
روزام چسبیده کفِ پای شبهام. پلک میزنم روز عوض میشه. به سرعت یه پلک زدن پیر میشم.
میگه این مدت که نبودی چیکارا کردی؟کلی فکر کردم که چیکارا کردم؟ حرف زدم. حرف شنیدم. آدم جدید اومد تو زندگیم. آدم قدیمی رفت از زندگیم. آهنگ گوش دادم. فیلم دیدم. میگه پس زندگی کردی. واقعا؟ اینطوری بنظرم نمیومد...
دیشب یه خوابی دیدم که کل صبح گفتم یادت نره بنویسیش. یادم رفت. فقط یادم مونده که چند سال پیش چنین خوابی دیده بودم. اون فضا تکراری بود. آشنا بود ولی کجا بود؟
دلم خواست که بگم، ببخشید که اذیتتون میکنم.
"رو من حساب کن" من که اشک نمیریزم.
اون روز ازینکه دیدم میترسم، خوشحال شدم.
پاییزی که آفتاب تابستانه داره رو کجای دلم بذارم؟
نمیدونم دارم چیکار میکنم ازم نپرس چیکار داری میکنی.
کلی میگم "فلان مورد" نه. دوساعت سخنرانی میکنم از منطق و میگم آر منهای "فلان مورد". نتیجه تهش میشه فقط "فلان مورد"...
میگه خیلی جالبه که خودمون میفهمیم چی میگیم، ولی برای بقیه باید توضیح بدیم. میگم اخه تیپِ ما با تیپِ بقیه فرق میکنه. میخنده.
چشمهام خوابشون میاد. شب زندگی بخیر.