کارو، دوست مو طلایی من
باید بهت بگم که هنوزم شکلات‌هایی که میفرستی مزه‌ی گِل میدن و ازشون متنفرم ولی عذاب وجدانی که از کور کردن ذوقت بیاد، من رو میکشه؛ لطفا دیگه برام شکلات نفرست.
از چیزای جالبی که این مدت دیدم میخوام بهت بگم. مدتی پیش توی خیابون صحنه‌ی خیلی عجیبی دیدم. یه آقای رهگذر به خاطر اینکه درخت افتاد روش، مغزش، آسفالت رو آبی کرد. جالب نیست؟ همه مردم بیشتر از اینکه به خاطر مردن اون بترسن از رنگ خونش ترسیده بودن. بنظرم اگر اونجا بودی از خوشحالی جیغ میزدی و دوبار پشت هم عینکت رو روی بینیت جا به جا میکردی و تا آخر روز از هیجان اتفاقی که افتاد میگفتی. ولی راستش رو بخوای من تمام مدت به خانواده اون آدم فکر میکنم. اینکه چه بلایی سرشون میاد اگر این خبر رو بشنون؟ اگر بچه داشته باشه چه اتفاقی برای اون میوفته؟ همسرش میتونه با این قضیه کنار بیاد؟ چطوری باید بقیه زندگیش رو بگذرونه وقتی یکی از اعضای خانوادشون دیگه کنارشون نخواهد بود. باز هم مطمئنم بعد گفتن این حرفا، نوشیدنیت رو یک نفس، تموم میکردی و میزدی پشتم و میگفتی: "اونا خیلی راحت این قضیه رو قبول میکنن. چون ما آدمیم و خودمون اولویتیم؛ پس مدتی عزاداری میکنیم و خیلی راحتتر از قبل زندگیمون رو ادامه میدیم."
و وقتی من ناراحتیم رو ادامه میدادم؛ بهم میگفتی: "واقعا غم رو نشخوار میکنی لورن. بس کن!" و خیلی جدی از جات بلند میشدی و میرفتی گزارشم رو به مامانم میدادی.
از اتفاقات دیگه اگر بخوام بگم، انقدر موهام بلند شده که کوین بخاطر مسخره بازی یه گلسر نارنجی برام خریده. ولی انقدر دوستش دارم که نمیخوام موهامو کوتاه کنم.
بهم تو نامه جدیدت گفتی که بیشتر برات بنویسم ولی راستش وقتی به روزهایی که گذشته نگاه میکنم چیزی جز یه تونل سیاه، به چشمم نمیاد. تو وقتی به گذشته نگاه میکنی چه چیزی میبینی؟
کارو
تازگی ها احساسات عجیب شبیه مورچه از تنه من بالا میان. بنظرت مغز شیرینی دارم؟
درباره‌ی اون مرد عجیبی که تو سینتیا دیدیم چیز جدیدی ندارم و مدتی میشه به سینتیا نرفتم؛ به کتابخونه هم همینطور. راستش قبل از اینکه نامه‌ات بیاد حتی از اتاقم هم بیرون نرفتم. هر از گاهی میان و بهم سر میزنن. منم مثل یه میزبان ازشون پذیرایی میکنم. مدتی میشه که خود واقعیم رو توی سایه‌ام گم کردم. اونقدر بهم نزدیکه که وقتی دستم رو دراز میکنم دستم رو پس میزنه. من از پس زده شدن بیزارم کارو.
آخرین برگِ گیاهی که قبل رفتنت بهم دادی امروز ریخت و من همراهش اشک ریختم. اشک‌هام بدرقه راهِ مرگشون میشن؟
دلم برای پرنده‌ی دوست داشتنیت تنگ شده. میتونی از کلکسیون پرهاش یکی کم کنی و برای من بفرستی؟
