از انجا ک درک درستی از احساسات ندارم بگذار بگویم که برای چه زنده ام. نه گمان نمیکنم که به این موضوع بپردازم. درک درستی از احساسات نداشتن یا درک درستی از احساست نداشتن؟ درک نکردن گاهی دردناک تر از درک نشدن است. تمام تلاشت را میکنی چند کلمه دیگر بالا بیاوری یک جمله بشود نقطه انتهایش نگذاری که بفهمد میخواهی بازهم حرف بزنی! حرف بزن. حرف زدن که ادم را نمیکشد. اما میکشد.
در دنیایی که میشناسم هیچکس ادم نشد. ارزویم ملاقات یک ادم بود اما گویا امکان پذیر نیست.
شاید همه چیز از اول شروع نشد! شاید هنوز هم شروع نشده است! شاید اصلا شروعی ندارد. شاید هم هدفی ندارد! مثل نوشته هایم.
شاید مشکل فقر کلمات نیست شاید مشکل لب و دهان و زبانی ست که دوخته شده. سوخته شده؟ شاید هم مشکل از گوش هاست یا چشم ها.
احساسات را به سه دسته تقسیم میکنند. پیش احساسات، احساسات و پس احساسات."بماند برای بعد"
مسخره نکن کمی فکر کن. فکر کردن که بلدی؟ متاسفانه فکر کردن حروف الفبا ندارد که یاد بگیری.
اراده شبیه ارده است. هم به لحاظ نوشتار هم معنا! شبیه نه یکسان.
اراده را ارد در نظر بگیر. من بادم و زندگی باران. اول من بعد زندگی؟ متاسفانه اینبار برعکس شد. شفاف سازی انچه در ذهنم میگذرد برای شما غیر ممکن است. گنگ؟ کلمه خوبی است.
درباره ی احساست حرف میزدم. سخترین حالت ممکن برای من این است که با کدام یک از من های درونم جوابت را بدهم؟ تو فقط بین من ها جنگ بپا کردی و رفتی.
حالا یک منِ کهن سال توان خفه کردن انهمه من 17 ساله را ندارد. پس خفتن را جا خفه کردن انتخاب میکند.
من میخوابم.
-پیش نویس
