ویرگول
ورودثبت نام
هیهات
هیهاتDirk Maassen - Ethereal •AVkamma :Telegram•
هیهات
هیهات
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

آن نقطه آبی

شاید من آن نقطه آبی هستم.
شاید من آن نقطه آبی هستم.


یک روز بالاخره زمین و آسمان را بهم می دوزم. دلم میخواهد بدانم قبلش چند نفر دیگر قرار است بمیرند. زنی در خیابان با کسی صحبت میکرد. میگفت شخصی آنقدر غم دیده که دیگر وجود ندارد. نکند این بلا سر خدای ما امده باشد! در تصوراتم برای لحظه ای مرگ را حذف کردم. چه زندگی بی معنایی! اگر مرگ نبود شاید تصمیم میگرفتم زود بمیرم! اما هنوز از درک تفاوت مرگ و مردن عاجزم. از درک غم و سنگینی آن هم.

اما بالاخره روزی زمین و آسمان را بهم می دوزم. میخواهم بدانم اگر جنگل با آبی آسمان قاتی شوند چشم هایت میشوند یا نه!. یا کویر لوت میتواند گرمی دستانت را به من پس دهد؟ تک تک برج ها را نابود میکنم مبادا قلبت را زخمی کنند. بعد از آن که پیدایت کردم باهم میمیریم؛ قول میدهم.

وجود نداشتن شاید فقط مردن باشد و مردن شاید باید معنا نفس نکشیدن بدهد. نفست را حبس کن؛ بگذار لحظه ای بمیری!

من از انتظار بیزارم. از آنکه منتظر بمانم و ببینم چه لحظه ای قرار است بمیری بیزارم. از گم شدن میان ساعت های خواب بیزارم. از گوش دادن به آهنگ های تکراری تلخ بیزارم. من از صدای خسته ات بیزارم. از نفس کشیدن های سختت...بیزارم. نفست را حبس کن شاید بی وجود شدم!

کاش بدنت میشدم. انوقت کشتن خودم راحتتر بود.کاش هیچوقت در این بدن بیمار به این دنیای بیمار نمی امدی. شاید هم این بیماری را از زمین به ارث بردی! همان زمانی که زمینی شدی... پس کاش هیچوقت زمین نمی امدی. انوقت من تک تک سیارات را بدنبالت میگشتم. انوقت فضا را میبلعیدم؛ شاید یک سیاه چاله میشدم!



داستانآبیغم
۱۷
۱۷
هیهات
هیهات
Dirk Maassen - Ethereal •AVkamma :Telegram•
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید