
مهمترین درس این بود که "هیچکس باقی نخواهد ماند."
"رقصی هولناک بود، رقصِ رنج"
"بالاخره هر آدمی یه روزی میمیره و میگنده."
"نکند تمام زیباییها از دریچهی رنج خلق میشوند؟"

"از برخی لحاظ، مرگِ رویا میتواند غمانگیزتر از مرگ موجود زندهای باشد."
"نوعی ناآرامیهای خاص هست که موجب کردارهای خاصی میشود."
"حسی که میگفت یک چیزی میزان نیست و کمی از جا در رفته"

"آدمی باشم که قرار بود باشم و این برایم کافی باشد."
"مشکل من این بود که نمیتوانستم عواطف را ادراک کنم و نمیتوانستم احساسات افراد دیگر را تشخیص بدهم و در نامگذاری عواطف گیج میشدم."
هیچ کس، معمولی نیست؛ هیچ آدمی، عاقل نیست؛ هیچ زندگیای، عادی نیست.
"خندیدن یکی از سختترین کارهای دنیا برای من است."

"یعنی تو فکر میکنی من میتونم کاری کنم که آدما من رو درک کنن، در حالی که خودم نمیتونم خودم رو درک کنم؟"
"آره من خیلی پیرم. برای از نو ساختن خیلی پیرم."
"درد هم عبور میکند، من کنارت هستم."
"آدمها را مسکنهای موقت نبینیم."

"در همهی آدمها بخشی خاص و منحصربهفرد وجود دارد."
"چون نکتهای که در زمان بیداری هست این است که همه چیز در تو زنده و دردناک میشود و میخواهی هر طور شده زمان از دسترفته را جبران کنی."

"این احساس را دارم که انگار منتظر چیزی هستم، اما مطلقا نمیدانم آن چیست."
"برای تمام کسانی که در این شهر خوابیدهاند احساس تاسف میکنم"
"هیچ هیجانی بابت زنده بودن ندارم. تنها پوچیست."
"دیگر بیش از حد فکر نکنم."

"با خودم گفتم ولی اگر این که توی آینه هست من نباشد، پس کیست؟"
"این صورت من نیست، صورت شخص دیگریست"
"همیشه کاری که شروع کردی رو تموم کن مرد"
"افرادی که چشمان قهوهای دارند بیشتر احتمال دارد دارزدن یا سم را انتخاب کنند"
-تکه کتابها؛ تکه آدمها؟