می بارد باران
با ترانه ی بودن و ماندن
بی مهابا به شیشه می کوبد
قطره قطره، دانه دانه
و شدت می گیرد
روز رحمت و مهربانی ست
باران آن ذره ی مهربان و لطیف
با صدای نوازشگرش،
بر سردر کوچه ی بهانه ریخت!
چه دستان سردی دارد؟!
در کوچه پس کوچه های شهر شعر
داغ است بازار شعر و شاعری
مه و خورشید و غزل
و ترمه و شبنم برجاست
صدای باران را دوست دارم
صدایش خاطرات هزاران عاشق!
سوسو زدنهای دلواپسانه ی صبح
که کودکی لرزان
در زیر لحافی از محبت
و خانه ای عریان و بی پناه
و سقفی جان پناه....
#سیده_زهرا_موسوی_منزه_پاییزدریا
1397به سال