...
دلتنگ چشمانت شدم ای گل ولی دوری زِ ما
دریایِ بی ساحل شدم رفتی سفر آخر چرا
تقدیر من تنها شدن بود بس که درگیرت شدم
صد بار برگردم عقب صد بار میخوانم تو را
در عمق چشمانت چه دیدم کین چنین عاشق شدم
لیلی این مجنون شدی دیوانه میخوانن مرا
آغوش من شاید برایت خانه امنی نبود
امّا نگو در پیش او خوشحال هستی بیوفا
تا دیدمت با دیگری بغضی گلویم را فشرد
طاقت ندارم بنگرم جان را بگیر از من خدا
ای بشکند دستی که در گیسوی تو دستی کشد
از ما گذری کردی که شب با او بخوابی بیحیا؟
ولله اگر من بشنوم با بوسه اش خوابت گرفت
از دین خود کافر شوم رگ را زنم تا انتها
مردن برایم بهتر است از اینکه هر شب با خودم
مستانه شعری سر دهم در کوچه آن آشنا
مستانه شعری سر دهم در کوچه یِ آن آشنا