امروز سه شنبه 31 خرداد !
صبح اگه مجبور نبودم برم بانک احتمالا تا ظهر از توی تختم بیرون نمیومدم ...بعد از بانک توی هوایی که شونصد درجست رفتم کتابخونه که خیر سرم درس بخونم و با یک صحنه غم انگیز روبه رو شدم ...بله برقا رفته بود ...دلم میخواست جیغ بزنم و گردن مسئولین رو قطع کنم ...اما دیدی وقتی قدر یک چیزی رو نمیدونی یکهو یک بلای بدتر سرت میاد جوری که میگی باز همون شرایط قبلی بهتر بود ...آقا و خانمی که شما باشین خدا در جواب ناشکریی که کردم یک شازده خانم بو گندو رو فرستاد ...وقتی میگم بو گندو شما یک چیزی می شنوی و میری ولی این بوی گند تا عمق بینی من نفوذ کرد ... چند دقیقه بهش نگاه کردم و دلم میخواست خفش کنم ...خلاصه با خودم گفتم ببین تو خونه هم که بری درس نمیخونی یکاریش بکن ... رفتم جامو عوض کردم اما اون بو نفوذ کرده بود و برای از بین رفتن اون بوی مبارک فقط باید بینیمو می کندم ...خلاصه که دیدم نمیشه با اعصاب خوردی تمام بندو بساطمو جمع کردم و اومدم خونه ... کل تایمی که تو کتابخونه درس خوندم 20 دقیقه اینجا ها شد ...اومدم خونه و جمله معروف «هیچ جا خونه خود آدم نمیشه » برام زنده شد ... هنوز نیم ساعت نشده بود از شروع درس خوندن که دخترخالم اومد و با آب و تاب داشت تعریف میکرد که دیشب حالش بد شده (با خالم همسایه ایم ) و من واقعا حوصله شنیدنشو نداشتم اما با یک هیجان و ذوقی داشت تعریف می کرد که احساس کردم اگه بهش توجه نکنم احتمالا یک ترومایی چیزی براش ایجاد میکنم ...بعد که به حرفاش گوش دادم واقعا میل به درس خوندنم کلا دود شد و رفت هوا ...البته همونجوریشم به زور خودمو نشونده بودم دیگه اینم شد یک بهونه بهتر ... و متاسفانه باید بگم بعد اینکه دخترخالم رفت برق خونمونم با خودش برد ...و من به حالت لش کرده روانه تختم شدم و ادامه فیلمی که دیشب دیده بودم رو دیدم و پیشنهاد میکنم شما ها هم ببینین اسمش دختر دانمارکی بود ...فیلم راجع به ترنس جندر ها بود البته فیلم مشکلات اونارو در بهترین حالت ممکن داره نشون میده ...با دیدن فیلم یاد حرفای استادم دکتر آذین درباره ترنس ها افتادم و چقدر این طفلیا گناه دارن ...کاش فرهنگ همدلی با این گروه اقلیت از جامعه بین مردم فرهنگسازی بشه تا حداقل به واسطه پذیرش اجتماعی کمتر اذیت بشن ... به امید اون روز واقعا
خلاصه بعد از فیلم گفتم ناهار میخورم و میخوابم وقتی بیدار بشم سرحال میشمو درس میخونم ...آقا ما ناهارمونم خوردیم حالا مگه خوابم میگیره ؟ سیستم عامل خوابم کلا برخلاف برنامه زندگیم عمل میکنه .. خلاصه به جای خواب رفتم توی یوتیوب و یکم ولاگ ملاگ دیدم و بعد دیدم نه این نشد وضع بزار برم حموم شاید دوش بگیرم حس درس خوندنم بیاد؛ رفتم دوشم گرفتم /چای عصرونمم خوردم ؛سرو کله احساس گناه و احساس اضطرابم پیدا شد اما سرو کله حس درس خوندن نه
و چون الان همه دوستام رفتن کوه و من نرفتم تو فس ترین حالت ممکن کلی واسه مامانم غر زدم که کاش میرفتم . کاش ماشین بود میرفتم دور میزدم و هزار تا ای کاش دیگه که مامانم در عین خونسردی و درحالی که من و به یک ورشم حساب نکرد زنگ زد به مامانش که من چند دقیقه دیگه میام پیشت
من اینجوری بودم که حاجییییییی یکم همدلی .یکم درک ؛ من الان نیاز دارم دورم شلوغ باشه بعد تو هم داری میری ... هیچی دیگه الانم داره آماده میشه و من یادم اومد که او شت من مثلا قرار بود روزانه تو بلاگم بنویسم و فهمیدم که این تصمیم رو از روی جو توی دقایقی که تحت تاثیر فیلم جولی و جولیا بودم گرفتم
خلاصه که الان توی منجلاب احساسات ناخوشایندم و همه ی آدمایی که باهاشون حال میکنمم نیستن که بتونم باهاشون حرف بزنم و تنها روزنه امیدم اینه که یکی از دوستام که کوهه گفته اگه زودتر اومدیم میام که بریم بیرون دور بزنیم ؛ البته که من بهش پیام داده بودم که هر وقت از کوه اومد بگه که کتابشو براش ببرم که بهم گفت خودم میام دنبالت که بریم بیرون یک دوریم بزنیم
حالا که حرف کتاب شد بزارین یکم راجع به کتاب بگم ؛ احتمالا اسمشو شنیدین کتاب مرگ ایوان ایلیچ نوشته لیوتالستوی یک کتاب کوتاه و روان اما در عین حال بسیار آموزنده ؛ عالیه این کتاب
بزارین طلایی ترین جمله این کتاب از نظر خودمو بنویسم «تمام آنچه برایش زندگی کرده ای و می کنی دروغ است و فریبی که زندگی و مرگ را از تو پنهان می دارد » این یک جمله شاهکاره و در واقع کل کتاب رو میشه توی همین یک جمله خلاصه کرد ...تموم شدن این کتاب تقریبا همزمان با مرگ دایی بابام همراه شد که خدا روحش رو قرین آرامش ابدی قرار بده و من داشتم چیزایی که از این کتاب یادگرفتمو به صورت زنده میدیدم ...
راستی دو روز پیش یک زلزله خیلی وحشتناک تو شهرمون اتفاق افتاد اونم ساعت 2 نصف شب ؛ من داشتم فیلم فرمانبردار رو نگاه میکردم و تا رسید به یک صحنه +18 یهو خونه شروع کرد به لرزیدن و من اینجوری بودم که خاک بر سرم اگه بمیرم آخرین صحنه هایی که دیدم مسائل خاک بر سری بوده خلاصه که ترسش هنوز تو وجودمه و واقعا کل دنیا مصداق همین یک بیت شعره که میگه دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ
خلاصه ممکن بود امروز زنده نباشم مرگ در حالی که برام چشمک زد از کنارم رد شد
از غر غر کردن رسیدم به حرفای فلسفی فک کنم بهتره سریعتر نقطه پایان رو بزارم تا مسائل دیگه ای پیش نیومده
پ ن : ا گه علائم نگارشی رو خوب رعایت نمیکنم بخاطر اینه که با کیبورد لب تاب می نویسم و اصن نمیدونم کجاست