
این کتاب به قلم آقای جان اشتین بک اهل آمریکا نوشته شده انتشارات مازیار در سال ۱۳۵۹ این کتاب را منتشر کرده بعد آقایی به نام محمدرضا داراب نوش تهرانی این کتاب را در سال ۱۳۶۰ در کتابخانه شخصی خودش طبقهبندی کرده. اسم این آقا رو در اینترنت سرچ کردم و چیزی پیدا نکردم.
به هر حال من این کتاب رو از کتابخانه ملک امانت گرفتم.
داستان کتاب با تصمیم قاطع جوانی به اسم جیم شروع میشه که سعی داره با پیوستن به گروههای سرخ کمونیسم به زندگی یک معنا و هدف مهم بده. حوادث خطرناک و تلخ و شیرینی برای این جوان اتفاق میافته .به کارگران میوه چین در دره توسگا ملحق میشه و اونها رو به سمت اعتصاب میبره و در طول مسیر گروه کارگران رو هدایت میکنه.
آقای اشتاین بک با ظرافت داستان ما را بدون اینکه کسالت آور بشه از یک رمان ماجراجویانه به دنیای پر از رمز و راز سیاست می کشونه.
بیوگرافی آقای جان اشتاین بک میگه ایشون دردانشگاه در رشته زیست شناسی ادامه تحصیل میداده اما ترک تحصیل میکنه و شغلهایی مثل بنایی ماهیگیری نگهبانی و میوه چینی رو انجام میده. بنابراین چون خودش تو زندگی واقعی به صورت عینی مشکلات و زوایای تاریک طبقات کم برخوردار و احیاناً مبارز رو دیده،خیلی ماهرانه در مورد رفتارهای این گروه طبقاتی مینویسه.
چیزی که بارها و بارها بهش تاکید میکنه اینه که باید این مبارزات صنفی و کارگری حتما توسط نیروهای پیشرو، سازماندهی بشه و در این بین، دانش سیاسی و مهارتهای سازمانی اعضای گروه کارگری بالا بره.
نیروهای پیشرو از گروه کمونیست سرخ نظرشون اینه که هدف، وسیله رو توجیه میکنه و مهمترین عامل در پیشرفت اعتصاب یا هر مبارزه ی جمعی اینه که حتماً خون ریخته بشه تا آتش هیجان گروههای مبارز همیشه مشتعل بمونه و الا مبارزه بدون رهبری تندروانه و بدون خون و التهاب ، قطعا شکست میخوره.
ما چیه؟