

داستان توسط مرد جوان نویسندهای ( اسمش رو نمیدونم اما زوربا او رو ارباب صدا میزنه) روایت میشه که به تازگی از دوست صمیمی اش خداحافظی کرده و دنبال یه محلی میگرده که زندگی جدیدی رو در اونجا شروع کنه و احساس خوشبختی و شادی بیشتری کنه. دراین مسیر با مرد ۶۰ سالهای به نام زوربا آشنا میشه و با هم به جزیره کوچکی به اسم کرت میرند.
اول معدنی رو میخرند و سعی میکنند زغال سنگ حفاری کنند.معدن فرو میریزد.
بعد زوربا نقشه میکشه که درختان جنگل رو قطع کنه و از طریق یک سیم نقاله از بالای کوه به ساحل بندر برسونه و صادرات تنه درخت انجام بده تا پولدار بشه. متاسفانه این پروژه هم با شکست مواجه میشه.
مسئله اصلی این کتاب، دغدغههای ذهنی ارباب زورباست. اون زیاد کتاب میخونه. افکارش رو مینویسه. به نظر میاد ذهن ارباب درگیر افکار بوداست. دنبال خدا و شیطان درون میگرده .دنبال راهی ه که بتونه از غم و رنج ،فرار کنه و به شادی درون برسه.
زوربا برخلاف ارباب آدمی ست که در لحظه زندگی میکنه. ذهن اش سوالهای عمیق میپرسه اما دنبال جوابهای ساده و قابل فهمه. زوربا به عدالت خدا و شرارت شیطان اعتقاد نداره.
روند کلی اتفاقات داستان به نظرم خیلی کند و خسته کننده است.
کتاب پر از توضیحات و توصیفات صحنههایی که در داستان وجود داره و به نظر من وجود این همه توصیف کسالت آوره و شما را از اصل اون صحنه و اتفاق دور میکنه.
بعضی جاها هم ذهن ارباب و در واقع همون نویسنده کتاب انقدر دچار پرش افکار میشه که به نظر من به هذیان گویی و یاوهگویی نزدیک میشه.
کتاب داستان ملال آوری تعریف میکنه و در پس قصه دنبال حل مسأله فلسفی و پیچیده ای بنام معنای زندگیه.
کتابی که من خوندم ترجمه معصومه تاج میری هست از انتشارات یوشیتا . صحافی کتاب بسیار مشکل داشت و در طول این چند روزی که کتاب را در دست گرفته بودم، از چند جا کتاب از هم پاشید. ضمنا متن، پر از غلط املایی بود.
از ترجمه کتاب اصلا راضی نبودم. جملات پیچیده و نامفهوم زیادی وجود داشت.
بندهایی از متن بود که بارها میخوندم و به معنی واقعی کلمه اصلاً مفهومش رو متوجه نمیشدم.
قصه این کتاب برام جذاب نبود اما شخصیت زوربا رو دوست داشتم .
در کل قبلاً در موردش خیلی تحسین شنیده بودم اما کتابی نبود که بخوام به بقیه توصیهاش کنم.
تصمیم دارم در زمان دیگه ای با ترجمه ی دیگه ای ، دوباره کتاب رو بخونم.باشد که رستگار شوم.