تامیم دادن به کلی کردن و نسبت دادن یک ویژگی بهکل بخش های یک گروه می گویند بعد از دیدن این ویژگی در یکی از بخش های آن گروه می گویند.اما موضوع این است که واضحا ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم (در حالت عادی) به طور مثال:اگر ما یک نارنگی از درختش بچینیم و گندیده باشد دلیل نمی شود که همه آن نارنگی های روی درخت هم گندیده باشند.اما سوال من این است که آیا تنها دلیل انجام این کار فقط مغالطه است یا می تواند دلایل دیگر هم داشته باشد؟از نظر من دلیل مهم دیگر انجام این کار ضربه خوردن از چند از یک گروه چند بار متوالی است مثلا: ما قردی را داریم که چند بار داخل بورس (از جا های مختلف) سرمایه گذاری کرده و همه بار ها سرش کلاه رفته آنگاه این شخص کینه ای از شرکت های سرمایه گذاری بورس به دل می گیرد و با خود میگوید همه شرکت های سرمایه گذاری بورس کلاهبردار هستند.من در اینجا این موضوع را دقیق تر توضیح دادم و مثال های رایج آن در جامعه را آوردم:
تامیم دادن به غلط یعنی وقتی کسی از یک تجربه، رفتار یا ویژگی در یک مورد، نتیجهگیری میکند که این قضیه در همهی موارد مشابه صدق میکند. این نوع تفکر معمولاً باعث شکلگیری کلیشهها، پیشداوریها، و سوءتفاهمهای اجتماعی میشود.
به زبان ساده: دیدن یک مثال و فکر کردن اینکه همه مثل هم هستند.
قومیت یا ملیت:
کسی با یک فرد از کشور خاصی تجربه بدی دارد و نتیجه میگیرد که همهی افراد آن کشور بد هستند.
مثال: «یه بار با یه راننده افغان مشکل داشتم، پس همه افغانها رانندههای بدی هستن.»
جنسیت:
«دخترها نمیتونن خوب رانندگی کنن» یا «پسرها احساساتی نیستن» — اینها تامیمهای اشتباه و آسیبزنندهاند.
شغلها:
«همهی وکلا دروغگو هستن» یا «معلمها فقط حقوق میگیرن و کار خاصی نمیکنن» — چنین جملاتی واقعیت رو نادیده میگیرن.
لباس یا ظاهر:
اگر کسی لباس خاصی پوشیده باشه، ممکنه دیگران براش شخصیتسازی کنن. مثلا: «اونی که تتو داره، حتما خلافکاره.»
تامیم غلط بین گروه های انسانی باعث شکلگیری پیشداوریها میشه و مانع درک عمیق و روابط سالم بین آدمهاست. هر انسان منحصربهفرده، با داستان و تجربه خودش.