این مرد و این زن باهم در ماشین خارجی سبز رنگی نشسته اند ؛
ماشین کمی قدیمی شده و بوی سیگار می دهد ؛
روی صندلی های عقب جای کشیدن ناخن های گربه دیده می شود
گربه ، گربه ، گربه ، گربه... ؛
کلمه ایی است مانند میلیون ها کلمه دیگر
ولی پر از خاطره است ، حداقل برای این مرد ؛
اخرین معشوقه اش سخت وابسته گربه اش (مارگو) بود
اه از ان دختر خجالتی ؛ حتی هنوز هم بعد این مدت ، خاطراتش رنگ و بوی تازه ایی داشت
قبل از دیدن او با دختر های زیادی بوده (حتی نام خیلی از انها را به یاد ندارد)
ولی او فرق داشت ؛
موقع خندیدن دست های استخوانی اش را روی صورتش میگرفت
هیچوقت نمی گذاشت چتری هایش بلند شود
عاشق عکاسی و کت های قهوه ایی رنگ بود
و همیشه اسم او را اول جمله هایش می اورد و با چشم های بزرگ و قشنگش مستقیم به چشم های او نگاه می کرد ؛
با یاداوری این خاطرات نگاهی به زن کنار صندلیش میکند
سگرمه های زن توهم است و پک محکمی از سیگارش میکشد ؛
این زن از گربه ها خوشش نمیاد ؛
از موهای کثیفشان ،
صدای خرخر رومخ نفس کشیدنشان ،
از بوی گندشان
از وقتی که گربه همسایه اش با بوی گند و پاهای کثیفش کاملا بی اعتنا از روی کفش های بی نقص و براق او که میتوانست چشم های خورشید را هم بسوزاند رد شده بود ، تا بی نهایت از گربه ها بدش می اید ؛ گربه خائن !
این زن از این ماشین هم خوشش نمی اید چون از نگاه ظریف و پر احساس مرد وقتی که از او پرسید حیوان خانگی دارد یا نه و پاسخ پر حسرت مرد نسبت به جوابی که می داد باعث شده بود چیز هایی دستش بیاید . فقط یابو میتواند این نگاه پر حسرت را نبیند و فکرکند این خنج های روی صندلی چیز ساده ایی هستند
این زن چیز زیادی از این مرد نمی داند چون همین پنج ساعت پیش بود که اولین بار همدیگر را ملاقات کردند
ساعت درست 6 بعد از ظهر بود و زن کاملا رضایت مند و خوشحال از پاساژ بیرون امده بود و وقتی که از کنار این مرد رد می شد خوب می دانست که چگونه با نگاه تیزش او را از راه به در کند .
مرد احمق و احساساتی بود و طعمه خوبی برای زنان زیبارویی که (فقط) رهگذرند
از چی مرد خوشش امده بود ؟ معلوم است ! از صورت ظریف و چشم های پر احساسش و طوری که با چشم هایش به ناکجا اباد خیره شده بود و سیگارش از لب هایش اویزان بود ؛ وای که همین چیزها بود که زن را دیوانه ی این مرد کرده بود
البته الان دارد به این فکرمیکند که چگونه از این مخمصه بیرون بیاید چون این مرد زیادی حواس پرت و بی لیاقت است ؛ به جوک های او نمیخندد ، از عطرش تعریف نمیکند ، اهنگ شاهکاری را که رادیو پخش میکند نمیشنود و هیچ ذوقی برای دانستن رنگ کفش های زن ندارد ؛
به کجا میروند؟ اگر از مرد بپرسیم میگوید مشخص نیست
چون به قدر کافی امروز اشفته است که نداند الان دقیقا باید به کجا بروند ؛ او زن را به کافه برده بود ، ایا این کافی نبود؟
با سر کفش هایش روزنامه های زیرپایش را به آرامی جابه جا میکند و به این فکرمیکند که چقدر چشم های این زن زیباست ولی چیزی جلوی گفتن حرف هایش را می گیرد ؛
اخرین تصاویری که از چشم های مهربان و گرم اخرین معشوقه اش به یاد داشت جلوی چشمانش نقش می بندد ؛ نگاهی به چشم های زن میکند و پک تازه ایی از سیگارش را میکشد ؛ چشم هایش را می بندد ؛ اه ، چقدر امشب دلتنگ (او) بود.
اگر از زن بپرسیم میگوید جهنم
کلافه شده است از بس مرد این میدان را دور میزند و تا اطراف شهر می رود ولی به خودش اجازه نمیدهد که از شهر خارج شود ؛ شب جمعه قشنگی بود برای حیف کردن ان سر مردی که این همه با دقت به چشم های نافذ و عمیقت نگاه میکند ولی هیچ ایده ایی برای تعریف کردن از این چشم های به این زیبایی ندارد ؛ مرد بی لیاقت !
این زن و این مرد در یک ماشین خارجی سبز رنگ نشسته اند
ماشین بوی سیگار می دهد
به کجا میروند؟ ناکجا اباد
انقدر ماشین را می رانند تا بالاخره ماشین به حرف بیاید و از رفتن این مسیر تکراری شکایت کند ؛
مرد خسته میشود ، زن خوابش میگیرد ، ماشین را کنار می زنند
زن گل سرخ روی داشبورد را برمیدارد و اماده فرار میشود تا اینکه مرد میگوید
_ اما من از تو هیچ نشانی ندارم ، نه ادرس و نه شماره تلفنی ؛ (روی کاغذ چیزی مینویسد) این شماره من است ؛ هروقت خواستی با من تماس بگیر تا همدیگر را ببینیم ؛
+ (لبخند ، سکوت)
_ خب ، پس شب بخیر
+ شب بخیر
زن کنار خیابان تنها وایمستد
به قوطی جلوی پایش لگد میزند
هه ، که دوباره هم را ببینیم؟
شماره را روی زمین می اندازد ، لعنتی به مرد میفرستد و به سمت خانه اش میرود
