قبل از شروع هر صحبتی ، باید این رو بگم که : تمام دنیای من از سفر کردن شروع میشه
شاید رویایی که گاهی اوقات تنها امید من برای زندگیم و ادامه من باشه ، سفر کردنه
من از ثابت موندن بیزارم ؛ چون من هیچوقت ثابت نبودم ؛ از وقتی که به یاد دارم زندگی من درحال تحول و تغییر بوده و هست ؛
و مرکز تمام ارزوهای من ، جایی که برای من رویا حول محور اون میچرخه ، سفر کردن به جایی است که احساس میکنم نصف قلب من اونجاست : بریتانیا
گاهی که احساس میکنم این دنیا هیچ چیز خوشحال کننده ایی برای من نداره ، با شوق فکر کردن راجب این دنیا ، فرهنگ ، و این سبک زندگی به خواب میرم ؛
تاکسی های مشکی
اتوبوس های قرمز دو طبقه
معماری ساده
ساعت بیگ بنگ
بارون و چتر های سیاه
و یا حتی چراغ های طلایی که حس دیدن دنیا از پشت شیشه های عطر رو تقلین میکنند
تا به حال به چراغ و ریسه های زردی که در خیابان های لندن می بندند توجه کردید؟ :)


یا خیابان های خیس بعد از اومدن بارون که حتی از تصویر میشه متوجه حس خوب اون موقع شد؟ :)


لندن برای من مثل یک چتر میمونه ؛ یا یک نقشه قدیمی باز روی میز ؛ یا حس قطب نما
یا حس غرق شدن توی یک استخر پر از خامه با تیکه های شکلات

