زمان زیادی نیست ولی چند ماهی هست که یکی از سرگرمی های من خواندن یا گوش دادن به پادکست پرونده های جنایی شده
البته خواندن پرونده های جنایی چیزی بود که اولش به خودم قول داده بودم زیاد پیگیرشون نباشم و سعی کنم زیاد ذهنم رو درگیرش نکنم (مثل خیلی چیزهای دیگه :/ )
و اولین بار که شروع به خوندنشون کردم ، از یه مجله بود که راجب جرائم خشن و قتل صحبت میکرد ؛ قبلش فکرمیکردم پرونده های جنایی توی این خلاصه بشه که یک نفر روی صورت یکی دیگه اسید بریزه و اینا :| ولی چیز های خیلی جالب تری پیدا کردم ، مثلا یه پرونده وجود داشت که در رابطه با مردی بود که پول میگرفت و نقشه قتل میکشید و تا قبل از اینکه پلیس شناسایی و دستگیرش کنه نزدیک به ۲۵ نقشه قتل کشید ، و یا یه مرد کلمبیایی که نزدیک ۱۳۰ تا بچه رو به قتل رسونده بود ولی بخاطر همکاریش با پلیس ، پلیس به حکمش تخفیف داد و از حبس ابد ، محکومیتش به ۲۰ سال رسید ؛ و یه عالمه پرونده های دیگه از این قبیل...
ولی بین همه ی این پرونده ها ، چیزی که نظرم رو خیلی به خودش جلب کرد ، یک پرونده بود راجع به یک قاتل سریالی ؛ و خیلی داستان متفاوت تر و جالب تری رو داشت
پرونده جالبی رو خوندم درباره اینکه یه مرد منزوی ، که تقریبا تمام عمرش رو تنها بوده و هیچکسی رو نداشته ، بعد یه مدت طولانی بالاخره کسی رو پیدا میکنه که به حرفاش گوش می داده ، باهاش وقت میگذرونده و دوستش داشته ؛ که اون هم بعد یک یا دوسال تنهاش میذاره و میره ؛
و از اینجا بود که دنیس نیلسون (مرد منزوی ما :/ ) درد تنهایی رو با استخون هاش میفهمه و تصمیم میگیره دوباره کسی رو پیدا کنه که به حرفاش گوش بده و دوستش داشته باشه ولی این بار دیگه هیچوقت ترکش نکنه
و یک روز بیرون میره و با یک نفر خیلی عادی شروع به صحبت میکنه و به خونه اش دعوتش میکنه ؛ باهم راجب وضع اب و هوا ، برنامه های تلوزیون ، بند های موردعلاقشون و خیلی از موضوعات روزمره دیگه صحبت میکنن تا اینکه دنیس دیگه احساس میکنه که باهم الان دیگه باهم دوست شدن ، پس دنیس اون مرد رو میکشه و جسدش رو پیش خودش نگه میداره ؛
با اون جنازه تلوزیون می دید ، باهم به رادیو گوش میکردن ، وقتی دنیس از محل کارش برمیگشت روی مبل کنار اون ادم می نشست و راجب اتفاق هایی که داخل محل کارش افتاده بود صحبت میکرد
و خب همونطور که همه ی ما میدونیم ، جنازه بعد چند روز بوی وحشتناکی میگیره ، و نمیشه تا ابد توی یه فضای عادی (مثل خونه) نگهش داشت ؛ و همین اتفاق هم برای دوست اقای نیلسون افتاد ؛ بعد یک ماه ، بوی اون جسد غیرقابل تحمل بود
دنیس به یه جسم جدید نیاز داشت ؛ پس باید جسد رو می سوزوند و یک جسم تازه پیدا میکرد
جسد رو سوزوند و توی باغچه خاکش کرد ، و دوباره همون روند گذشته تکرار شد
به بیرون رفت ( ترجیحا پارک ، چون پر از ادم های بیخانمانه که از زندگیشون راضی نیستن ، پس از جهتی بهشون لطف میشد چون از زندگی رقت انگیزشون (هرویین ، فقر ، تنهایی ، بیخانمانی و...) خلاص میشدن :/ ) ، با یک نفر شروع به صحبت کردن کرد ، به خونه اش دعوتش کرد ، باهم غذای خوشمزه خوردن ، و بعد اون رو کشت
و بعد از مرگ دوست جدیدش ، اتفاقات خوب شروع می شد
دوباره کسی رو داشت که باهاش صحبت کنه و هیچوقت ترکش نکنه ، از کارای مسخره اش بگه ، از خاطرات بچگیش ، از خونه ایی که توش بزرگ شده بود ، از اینکه چقدر تنها بوده و حالا بالاخره کسی رو داره که باهاش وقتش رو بگذرونه ؛
البته که اون هم بعد یک مدت ، مثل جسد قبلی ، بوی غیرقابل تحملی رو می داد که دنیس باید از شرش خلاص می شد ؛ پس باید جنازه رو می سوزوند و دنبال یک جنازه دیگه میگشت
این بار برای دنیس این کار ساده تر بود ؛ اون دو بار ادم کشته بود و حالا دیگه ترسش ریخته بود ؛ از این کار نمی ترسید و حالا با ترس کمتری ادم می کشت ؛
و این بار هم باز موفق به کشتن نفر بعدی شد ؛
این روند تا ۵ سال ادامه پیدا کرد و بعد ۵ سال ، دنیس ۱۳ نفر رو کشته بود
و بعد پنج سال پلیس تونست شناسایی و دستگیرش کنه ؛
البته این پرونده یک سریال کوتاه داره (اسم سریال des ئه و حدودا سه قسمته) من دیدم و سریال خیلی قشنگیه ؛ این رو نشون نمیده که مثلا دنیس ادمارو با چاقو میکشت و یا دل و روده شونو میسوزوند
بیشتر صحنه های دادگاه هاست و اینکه چه حرف هایی توی دادگاه ها زده شد و چشکلی پلیس ها به هویت ۱۳ تا ادم بی خانمان پی بردن و سریال خیلی قشنگیه
خیلی ترسناکه نه؟
تا حالا به این فکر کرده بودید که چیکار میتونستید بکنید که عزیزانتون هیچوقت ترکتون نکنن؟ با وجود فهمیدن تمام اشتباهاتتون ، تمام بخش های تاریک و پنهانتون ، باز هم کنارتون باشن و به شما گوش بدن؟
و به چه حدی از تنهایی باید برسید که دست به چنین کاری بزنید
