حقیقتش مدتی بود که اصلا حال خوبی نداشتم ؛ احساس میکردم بی هیچ ذوق و شوقی بیدار میشم و شب که میشد ارزو میکردم که زمان هرچه سریع تر بگذره که فقط بخوابم ؛ اگرچه میدونم ریشه ی این افکار و اعواطف کجاست ؛ ولی هیچ کس نمی تونست من رو دلداری بده و تقریبا هیچ چیز دیگه خوشحالم نمی کرد ؛ و انگار داشتم از بین میرفتم ( توی یک هفته ۳ کیلو وزن کم کردم )
و انگار دنیا برای من رنگ باخته بود ؛ من خیلی بخاطر این مسائل عوض شدم ؛ خیلی زیاد ؛ و هیچ امیدی برای ادامه زندگیم ، ارزوهام ، تحصیلم و.... نداشتم ؛ بنظرم همه چی مثل توهم بود و هروز بیشتر از دیروز مغموم و افسرده تر بودم ؛ همیشه کف دستام خیس از عرق بود و گاهی شب ها اونقدر گریه میکردم که بعد از چند ساعت که میگذشت ناخودآگاه اشکام جاریی میشد و هییییییچ کنترلی روشون نداشتم
دلم پر از درد بود و به سختی میتونستم حرف بزنم
تا اینکه طی این یک ماه اخیر یک دفترچه ی قرمز گرفتم و کار های روزانه و چیزهایی که بهشون فکر میکردم رو داخلش مینوشتم ؛ و الان که اون نوشته هارو میخونم از خنده ریسه میرم ؛ با این حال چیزی که در اون زمان داشتم مینوشتم اصلا برای من خنده دار نبود که دردناک هم بود ؛ و اون دفترچه باعث شد که بخوام بگردم به دنبال چیز های قدیمی ؛ عکس ها ، نوشته ها ، وسایل قدیمی پدر و مادرم و....
و اینکاری که اون موقع برای فرار کردن از این دنیا انجام میدادم باعث شد نوشته ایی که الان برای شما میزارم رو پیدا کنم ؛ این برای ۴ سال پیشه زمانی که ما تازه مهاجرت کرده بودیم به یک شهر دیگه ؛ فکر میکنم اون موقع دوستم باهام داشت درد و دل میکرد و من سعی میکردم که حالش رو بهتر کنم
اولش ممکنه مسخره بیاد ولی لطفا تا اخر بخونید :)
بعضی اوقات همه چیز اونجور که ما میخوایم نیست و خیلی چیز ها هستن که دست خودمون نیستن ، مثل همین هیت هایی که بنگتن میگیره !! ما هممون میدونیم بنگتن تلاش خودش رو به نحو احسنت انجام میده
ولی بعضی اوقات ، یه سری ادم هایی که واقعا درکشون نمیکنم فازشون چیه میان بهشون هیت میدن ، جوری که همه ی ارمیا متوجه هستن بنگتن کار هاش رو بی نقص انجام میده و مشکل از بنگتن نیست
ولی یک چیز خیلی مهم که این وسط هست ، اینه که ارمی ها همه جوره از بنگتن حمایت میکنن و همه ی اون اتفاقات بد تموم میشه و دوباره همه چی شبیه گذشته میشه و هممون دوباره خوشحال میشیم
این مثال رو زدم که فقط بگم زندگی هرچقدر بد و زشت و وحشتناک که باشه ، باز هم همه ی این ها میگذره و تموم میشه و دوباره روز های خوب برمیگردن
هیچ وقت قرار نیست همه چیز تکراری و بد باشه و و همینطور قرار نیست همه چیز خوب و خوش باشه
تو این مدت فقط باید صبر کرد و صبر کرد تا همه چیز تموم بشه و بشه جزوی از خاطراتمون?
امیدوارم حرفام حالت رو بهتر کرده باشه ❤❤
....
و بعد خوندن این متن من احساس کردم که گاهی ما ادم ها فراموش میکنیم که چطور باید از این افکار منفی خلاص بشیم ؛ گاهی به کلی مسیرمون رو گم میکنیم و انقدر پشت سر خودمون درخت هایی با میوه های سمی میکاریم که باعث میشن نتونیم ارمان های گمشده خودمون رو پیدا کنیم ؛
و ما از اون میوه های سمی تغذیه میکنیم : اره ! تو خیلی مسخره ایی ؛ زندگیت خیلی مسخرست ؛ نمیبینی فلانی همسن توعه و در جایگاه تو ولی چقدر از تو بهتره
تو درست خوب نیست؛ تو بی عرضه ایی که مثل یک مگس فقط داری تغذیه میکنی ؛
گاهی این افکار توی سر همه ی ماها میاد
و بعضی ادما بهش میخندن و ولش میکنن
ولی بعضی ها متعحب میشن : چرا من بدم؟ چرا من تنبلم؟ من به هیج دردی نمیخورم؟ مرگ بهترین روشه؟ سرنوشت من کجاست؟
و دوباره شروع میکنن به فکر کردن راجب جواب هایی که به سوال های قبلیشون دادن و دوباره و دوباره و دوباره به سوال هاشون جواب میدن ؛ و اخرش هم ختم میشه به سیاهی ؛ به جنگ بین قلب ادم ها و مغزشون
نمیخواستم با این متن بگم که اگه افسردگی دارید یعنی ته راهید ؛
میخواستم بگم که مهم نیست چه کسی هستید ؛این درد ها همه موقت هستند ؛ همه ی ما به ارزو هامون میرسیم ؛ فقط نباید به این افکار منفی تن بدیم
نباید شروع کنیم به بازجویی خودمون ؛ هیچ چیز اون قدر سخت و پیچیده نیست و همیشه امیدی هست و باید با شجاعت با تمام این افکار جنگید
چند روز پیش مقاله ایی راجب همین میخوندم و بهترین شیوه رو از نظر من ارائه داد :
از ناراحتی و فکر های غمگینتون تشکر کنید که به شما سر زدند ؛ حالا براشون یک تاکسی بگیرید و بفرستیدشون به ناکجا اباد ؛ چون اون ها شما نیستید ؛

:))))))))