فیلم «خارج از فصل»
(Out of Season 2023)
را به پیشنهاد دوستان دیدم.
داستان این فیلم دربارهٔ بازیگری مشهور نزدیک به پنجاه سالگی است که در پاریس زندگی میکند . برای تفریح یا فاصله گرفتن از فضای کار به شهر کوچک ساحلی میرود و آنجا با خانمی که سالها پیش عاشق یکدیگر بودند روبرو میشود این دیدار دوباره، داستان فیلم را شکل میدهد.
پروندهی گشودهای که گویا در ذهن و روان هر دو سالها همچنان باز، خاک خورده است و حالا لازم است بالاخره این پرونده بسته شود.
به این فکر میکنم که فارغ از داستان فیلم که عشق بین دونفر است چه تعداد رابطه در طول زندگی همچنان نیمه کاره و باز باقی میماند؟ و تکلیف ما با آنها چیست؟
راههای نیمه طی شده
دوستیهای نصفه رها شده
کوبلن های نیمه دوخته شده
دعواهای نصفه نیمه باقیمانده
کتابهای تمام نشده
راههای نیمه طی شده
......
و چگونه میتوان نقطه گذاشت پایان همه جملات نیمه مانده؟
آیا اصلا لازم است همهی جملات به نقطه ختم شوند؟
نظر امروزم(در میانسالی) این است که پروندهها را بهتر است ببندیم.
اما چگونه بستن آن است که جای تامل و تفکر دارد.
بعضی جملات حتی ارزش یک کلمه اضافه کردن هم ندارد.نقطه. تمام.
بعضی راهها اینطوری هستند که در زمانی استطاعت به پایان بردن آن را نداشتهای اما الان که توان آن را یافتهای لازم است تمامش کنی و با لذت نقطه پایان را بگذاری.
بعضی هم کافیست سر و سامانی بدهی و بگذاری تمام شود تا باری از دوشت برداشته شود و رها شوی از کارِ نیمه...
و چنان است که یکی یکی لیست کارهای زندگیت تیک میخورد.
و البته بعضی پروندهها همچنان تا لحظه آخر زندگی باز است و روی آن کار میکنی و نمیدانی تا کی و کجا...
#فیلم
#تاملات
#روانشناسی
#خودشناسی
@daghdaghegah