در دنیای مادی امروز، ما به «شادی» حاصل از کسب عنوانها و بهدست آوردن اشیا عادت کردهایم. شاید شما هم لذت ناشی از خرید آیفون جدید، یا خرید یک ماشین نو را تجربه کرده باشید. برخورداری از چنین چیزهایی لزوما بد نیست اما در توضیح «چرایی» اشتیاق انسان برای چنین چیزهایی، تفسیرهای اشتباه کم نیستند.
حقیقت این است که موفقیت در هیچ یک از ابعاد زندگی، مانا و پایدار نیست! بوی خوش ماشین نو پس از مدتی از بین میرود، گوشی نو دیر یا زود با یک گوشی پیشرفتهتر، پرزرقوبرقتر و سبکتر جایگزین میشود، فردی جوانتر، قویتر یا باهوشتر سرانجام رکوردهای شما را میشکند!
تلویزیون و رسانههای جمعی با قدرت فریاد میزدند که موفقیت یعنی ماشین نو، ارتقای شغلی، هیکل خوشترکیب و… من هم آن را باور کرده بودم. در نتیجهی چنین باوری دچار ناامیدی، رنجش و حسادت شدم زیرا همیشه احساس میکردم از دیگران عقب هستم.
هنگامی که متوجهی این رفتار ناخودآگاهم شدم، به این نتیجه رسیدم که چنین رویکردی بیثمر است. اگر به دنبال کردن این نشانههای غلط شادی و موفقیت ادامه میدادم، سرانجام در چرخهای بیهدف گرفتار میشدم.
اکنون باور دارم که زندگی یعنی حرکت به جلو و تلاش برای بهتر شدن، نه درجا زدن و یکی کردن خط شروع و پایان!