تو برایِ من،
میانِ تنهایی هایم
یکی بودی به جایِ همه.
تو رو داشتم
که بی کسیام به چشمم نیامد.
با تو بودم
که خاطرات تلخم را
به بادِ فراموشی سپردم.
تو برای من
آن فرشته ی نجات بودی
که از چاهِ فراموشی نجاتم داد.
کجایی ببینی
که بعد تو آوار شدم.
تویی که
آواره های دلم را
آجر به آجر ساختی.
رفتنت
لگدی شد
به آواره های دلم.
رفتی...
رفتی و تمامم کردی.
ماهمانده🌱