
محمدرضا داداشم پسری بود که خیلی دوست داشت دنیا با تمام قواعد اون بازی کنه البته قاعده بازی محمدرضا هم جز صداقت و سادگی نبود ولی محمدم وقتی فهمید که این دنیای کثیف با روحیاتش سازگار نیست که یک پسر داشت مثل دسته گل اون این دنیا رو دیگه نمیتونست تحمل کنه و رفت و همه مونو داغدارکرد ولی یادگاری از خودش برامون گذاشت که خیلی برامون عزیزه (آدرین)