انگار همین دیروز بود، فهمیدم که یک ویروس جدید در چین به وجود آمده که بسیار خطرناک و کشنده است.
وقتی خبر ویروس covid-19 رو شنیدم ترس تمام وجودم رو فرا گرفت، و وقتی از علائم این ویروس با خبر شدم ترسم دوچندان شد.
من حدود دوسال ورزش رو شروع کردم و بزرگ ترین دلیلم برای ورزش ، اضافه وزن بود؛ چیزی که باعث میشد مردم با تمسخر بهم نگاه کنند. با حس حقارت و کوچیکی زندگی کردم و اعتماد بنفس بسیار کم شد.
اما با وجود همچین ویروسی باشگاه ها تعطیل شد و من از ترس برگشتن به حالت چاقی و تمسخر دیگران وحشت زده شدم.
اما این آخر کار نبود
همیشه میگن شانس برای کسیه کا تا آخرین لحظه تلاش میکنه و نا امید نمیشه ؛ پس شروع کردم.
هر روز صبح راس ساعت ۶ صبح آلارم گوشیم رو تنظیم کردم که از خواب بلند بشم و شروع کنم به ورزش .
با کمک Samsung Health تونستم توانایی هام رو در دوچرخه سواری ، دویدن ، طناب زدن و .... بیشتر کنم و استقامت خودم رو افزایش بدم و روند کاهش وزن خوبی رو تجربه کنم .
اما این آخر کار نبود، نه کرونا خیلی بیشتر به من یاد داد.
این که بزرگ ترین نشانه انسان بود ، عشق ورزیدنه. عشق به خانواده ، عشق به دوستان ، به سلامتی و زندگی کردن
و در این دوران بهترین روش برای عشق ورزیدن تلفن ها و گدجت های هوشمنده
هنوز هم باورم نمیشه که کسانی که هر چندوقت یکبار میدیدمشون انقدر توی زندگی من مهم باشن.
باورم نمی شد که یک تماس و یا یک تماس تصویری ، یک عکس یا حتی صدای اطرافیان از راه دور چقدر لذت بخش و تسکین دهنده میتونه باشه.
اما قرار نیست یه ویروس ناشناخته جلوی من رو بگیره، نه.
با خودم گفتم باید بتونم توانایی های خودم رو افزایش بدم. من نمیتونم همینجوری بشینم و منتظر بمونم تا معجزه ای درباره این ویروس نحس رخ بده.
پس شروع کردم
با You Tube شروع کردم به یادگیری گیتار ، شاید کمی سخت تر باشه اما کمک بزرگی به من کرد تا گیتار را یاد بگیرم و احساس خودم رو با نوازندگی تخلیه کنم.
همینطور با کمک You Tube تونستم کلمات انگلیسی بیشتری یاد بگیرم.
با Samsung Music تونستم به شاهکار های موسیقیدانان جهان گوش بدم و خودم رو غرق نت های موسیقی کنم و لذت ببرم.
و اما Netflix
این برنامه یکی از بزرگترین همدم های من تو دوران قرنطینه بود؛ با کمک فیلم دیدن تونستم خودم رو بیرونِ دیوار های خونه و حتی جدا از هر مرز و بومی احساس کنم.
احساسی که فقط و فقط با دیدن فیلم به وجود میاد.
به نظر من فیلم اصلی ترین پایه هنره، چون یک ایده به تصویر کشیده میشه و با عناصر موسیقی ،رنگ، طرح، شکل کامل میشه و با ترس، غم، شادی، استرس، حسرت و عشق احساس میشه.
این درسی بود که کرونا به من داد.
درسی که تو هیچ کتابی وجود نداره و فقط با تجربه به دست میاد.
درسی که آموخت شاید همیشه همه چیز آسون و زیبا نباشه و این بستگی به ما داره که چجوری با این وضعیت کنار بیایم.
#روایتگرباش