دستانش، بوی بهشت میداد..
ب انگشتان ظریفش نگاه کردم، چقدر آرامش
درون دستان زیبایش نمایش میداد..
چقدرمعصوم و آرام خوابیده بود..
گویا روحش در آسمان ها پروازکنان ب دیدار حق میرفت.
چشمانم را بستم...
دلم میخواست دستانش را در آغوش بگیرم..
ازفاصلع ها ترسیدم...
ک
خندع اش درگوشم پیچید!
چشمانم را ک بازکردم، دستانش ب سویم بود
در آغوش گرفتمش..
بوی بهارنارنج میداد؟
بوی نرگس شیراز میداد؟
بوی یاس رازقی میداد؟
ن
ب راستی ک...
بوی بهشت میداد
خواستم بوسع بر دستانش زنم
ک ناگهان...
صدای آرامش مانعم شد:
[این ها جای بوسع های خداست!]