ویرگول
ورودثبت نام
مانی شریف نیا
مانی شریف نیا
مانی شریف نیا
مانی شریف نیا
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

شعر شب های ستاره باران

ای مهربان تر از ماه در شب های ستاره بارانی

بیداری ستاره در چشم جویبارانی

اینه نگاهت پیوند شب و ساحلی

لیخند گاهگاهت ای شب های ستاره بارانی

باز آ که در سیاره ات خاموشی جنونمی

فریادها برانگیخت از کهکشان سیاراتی

ای فرشته ایران زین سایه یک ستارگان مگریزی

بارش شهابی فرصت از خاطرات کف دادند بی شمارانی

گفتی به شبانگاهان دی ماه نشسته ای گفتم

بیرون نمیتوان کرد حتی ز شبانگاهان

زمان همیشه جلو میرود بی رحم و صبور

نه بازمیگردد و نه می بخشد و عبور

پیش از منوتو بسیار بودند و نقش بستند

ستارگان سیاه چاله و زحل زین گونه یارگارند

بعد از تمومی برف شفق قطبی منوتو مانده ایم

نت در زمانه باقیست ای آواز برف و باد و بارانی

هاشق شدم به وسعت ستاره ها به عمق دریاها

گفتم دوستت دارم با همه قلبم با همه روحم

اما مرگ آمد میانمان حائل شد

گفتم خداحافظ به شبی که هیچگاه باز نمی گردد

نویسنده: مانی شریف نیا

۰
۰
مانی شریف نیا
مانی شریف نیا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید