امروز باید باهاش خداحافظی کنم! با اینکه اصلا دلم نمی خواد.
۱۵ سالگیم به من خیلی چیزا یاد داد، و از من یه شخصیت جدید ساخت،خیلی جاها حس کردم این من نیستم یعنی بلکه یه ورژن جدید از منه،و قوی تر شده بودم دیگه میتونستم با مشکلات بدون ترس روبهرو بشم، خیلی جاها یه اتفاقاتی افتاد که اگه اون منِ قبل بود نمی تونست تحمل کنه و خب خندیدم...
۱۵سالگیم علاوه بر قوی شدن خیلی چیزا بهم یاد داد، فهمیدم گاهی زندگی واقعا اونجوری که می خوایم پیش نمیره در واقع خیلی بزرگه، فهمیدم گاهی اوقات رفیقات ازت دور میشن در حالی که نه تو اینو میخوای نه اونا ولی هردو همچنان به زندگی ادامه میدن، فهمیدم نباید به هرکسی اعتماد کنی آدما اونجوری که نشون میدن نیستن یه چیزایی رو با چشمای خودم دیدم که ناباورانه بود از کسایی خوردم که توقع نداشتم تو یه محیطی قرار گرفتم که بودنِ اونجا به شدت عذابم میداد ولی خب همهٔ اینا فقط منو قوی تر کرد، فهمیدم بزرگ شدن و ساختن هویت اونقدرام آسون نیست تو این بُعد از زمان از چنین شخصیتی که دارم راضيم خودمو تحسین میکنم که هر چقدرم اتفاقاتی که گفتنش جالب نیست افتاد ولی یه شخص عقده ایی نشدم...
ولی هنوز حس میکنم بیشتر باید رو خودم کار کنم ارادمو قویتر کنمو برای هدفام بجنگم هرچند تو این راه باید از خیلی چیزا بگذرم که بزرگترین اونا بچگیه..(:
دلیل اصلی اینکه گفتم دلم نمیخواد۱۵سالگیم تمومشه این بود که میدونستم با تموم شدنش تلنگر بزرگی میخورم در واقع پایانِ۱۵ سالگی مساویِ با پایان بچگی،وشروع ۱۶سالگی یعنی اینکه فقط باید بر اساس هدفام جلو برم و به خودم اجازع ندم جا بزنم تو این مسیر قراره حسابی تغییر کنم و زمین بخورمو دوباره پاشم قراره قيد چیزاییرو بزنم که گذشتن ازشون سخته و اگه بخوام در آینده جایی که الان هستم نباشم باید قید کسایی که سر راهم هستنُ بزنم و خب رسیدن به رویاهای بزرگ تاوان بزرگی داره..!
تولدممبارڪ!
۱۰\١\١۴۰۱