راهی برای فرار از کلیشه ها
فیلم گناهکاران محصول ۲۰۲۵ و برنده جایزه اسکار امسال یک فیلم خاص است. به سختی میتوان آن را در یک ژانر خاص گنجاند و لطف فیلم در همین است. در زمانه ای که هر فیلمی از قبل در یک کاتگوری خاص قرار میگیرید فیلمی که تلاش کند از کلیشه های رایج سینما بگریزد یک غنیمت است. البته در معرفی فیلم نوشته شده ترسناک و اکشن، اما در مورد گناهکاران باید با احتیاط با این رده بندی برخورد کرد. همانطور که بین مخاطبان هم این موضوع بحثی را برانگیخته است.
اما چرا سینرز یک فیلم ترسناک هست. در نگاه اول میتوان مولفه های فیلم وحشت را در آن دید: صحنه های از قتل و آدمخواری، خشونت، خون آشامی، مسخ شدن انسان ها ...که صحنه رایج و شناخته شده این گونه از سینماست در فیلم کم نیستند اما هر گاه فقط کمی با دقت دیده شود مشخص میشود فیلم در ژانر شناخته شده وحشت قرار نمیگیرد و یک روایت زیرپوستی جذاب و تازه دارد.
برای اینکه سخن به درازا کشیده نشود فقط به یک بعد کاملا اجتماعی فیلم پرداخته میشود که در سینما و تاریخ آمریکا جزو بدیهیات است. ستیز تاریخی نژاد پرستان کوکلس کلان علیه بردگان سیاهپوست. دلیل کاملا روشن است. سینرز یک فیلم سیاسی حتی از نوع جنگوی زنجیر شکسته تارانتینو است و البته بهتر از آن.
این فیلم آن ادا و اصول ها و اغراقهای فیلم تارانتینو را ندارد ولی در عین سادگی، یک سادگی بسیار دلنشین همان وضعیت اسفبار بردگان و سیاهان آمریکایی را در جنوب آمریکای حدودا یک صد سال قبل بیان میکند.