داستان از آنجا شروع میشود که زنی در دفتر نشریهای در نیویورکِ سالهای ۱۸۳۰ یا ۱۸۴۰ سعی در راضی کردن سردبیر، جهت چاپ اشعارش را دارد.
آقای موریس، سردبیر مجله رغبتی به چاپ نوشتههای زن نشان نمیدهد؛ چون به تازگی نشریهاش با چاپ شعری از نویسندهای معروف به نام آقای پو، به موفیقت چشمگیری دست یافته است و او نمیخواهد سابقهی مجله را با چاپ نوشتهی زن خراب کند.
زن، به پول حاصل از فروش نوشتههایش جهت گذران زندگی خود و دو دختر سه و پنج سالهاش نیاز مبرم دارد.
همسر نقاش او که مردی هوسران است، بیشتر وقتش را با زنان ثروتمند و زیباروی نیویورک که مدل نقاشیهایش هستند میگذراند. وی به تازگی آنها را رها کرده است.
زن که مادام اوسگود نام دارد علیرغم نیاز مبرمش به پول و احساس رنجی که از جواب منفی آقای موریس نصیبش میشود، سعی در حفظ ظاهر بیخیال و روحیهی بشاش خود دارد.
بالاخره سردبیر نشریه تیر خلاص را میزند و از مادام میخواهد به جای سرودن شعر، داستانهای ترسناکی همچون آقای پو بنویسد و او را مودبانه روانه میکند.
زن با پای پیاده راهی خانه میشود. از چند خیابان اعیاننشین که پر از سروصدای چرخهای کالسکه و ماشین و دادوفریاد رانندگان است، میگذرد تا به خانهی دوستش الیزا که در محلهای نهچندان متمول است میرسد.
از وقتی همسرش آنها را ترک کرده به اصرار الیزا در منزل آنها سکونت دارد.
وقتی به خانه میرسد، وینی دختر پنجسالهاش را در حالیکه از راهپلهها به سمتش روان است میبیند که از او میپرسد:
مامان، شعرت رو خریدند؟
مادام اسگود او را بغل میکند و شکلاتی نعنائی را که از دفتر مجله برداشته بود به او میدهد که دوباره دختر کوچولو میپرسد:
مامان، اون آقا شعرت را خرید؟
-نه، نخرید، اما از من خواست که چیزهای بیشتری برایش ببرم.
دختر بزرگتر که هفت سال دارد شنل و کلاه را از مادرش میگیرد و از مادرش میخواهد مثل سابق داستان کودکانه بنویسد، شاید مورد قبول واقع شود و مادر جواب میدهد: میخواهم موضوعات نوشتنم را گسترش دهم.
دختر که الن نام دارد میگوید:
شما نیاز به پیشرفت ندارید، مامان. نیاز به پول دارید.
مادام اوسگود از درک دختر هفتسالهاش دچار حیرت میشود و در دل شوهر بیخیالش را بابت اضطرابهایی که به دل کودک ریخته لعنت میکند.
در صفحهی پایانی فصل اول رمان "مادام پو" میخوانیم که لیزا به مادام اوسگود اطلاع میدهد که روز شنبه به میهمانی دعوت هستند که آقای پو هم حضور دارد.
مادام با خودش میاندیشد،
چه جالب! اگر قرار است داستانهای هراسناک بنویسم پس آقای پو منتقد سرسخت نوشتههای من خواهد بود.
خلاصهی فصل اول کتاب "مادام پو" نوشتهی لین کالن