کارآموزی، کلمهای که همیشه بعد از شنیدنش به یاد کار در یک کارخانه تولیدی با سر و وضع خاک خورده میافتادم ولی این بار قرعه فال به نام من افتاد تا تجربهی شرکت در یک دوره کارآموزی را داشته باشم.
با این که فقط دو هفته از شروع کارآموزی گذشته، اما خوشحالم که ذهنیتم در مورد آن عوض شد. بر خلاف چیزی که همیشه متصور بودم، این دو هفته پر بود از معاشرت، خنده، هیجان و تجربه. اما تجربه! به نظرم حوزه دیجیتال مارکتینگ یکی از آن حوزههایی است که هیچ گزینهای بهتر از کارآموزی برای کسب تجربه در آن وجود ندارد.
میتوانم بگویم، این دو هفته در "تیزلند" آنقدر پر از تجربه بود که در خوشبینانهترین حالت با نصف تجربیات کل زندگیام برابری میکند. از رفتن جلوی دوربین، ضبط فیلم و تدوین آن به وسیله خودم گرفته (لینک ویدئو) تا ضبط فایل صوتی و تبدیل آن به پادکست (لینک پادکست) و از همهی اینها هیجانانگیزتر انتشار این محتواها با بقیه و گرفتن واکنش بود.
یا مثلا اگر روزی کسی از آینده آمده بود و میگفت قرار است روزی برای کودکان به مناسبت روز باغ وحش محتوا بسازی احتمالا بعد از این که اندکی با تعجب نگاهش میکردم، پیش خودم میگفتم او قطعا مرا با کسی اشتباه گرفته است. اما این اتفاق افتاد و به تیم 4 نفره ما سپرده شد که به مناسبت روز باغ وحش محتوایی را برای کودکان بسازیم.
اولین چالش این بود که اصلا چرا باغ وحش؟ چرا باید برای جایی که با باورهایم در تضاد است محتوا بسازم؟ فهمیدم در مسیر کار و حتی زمانی که فکر میکنی کار مورد علاقهات را پیدا کردهای ممکن است کاری به تو محول شود که در مورد همسو بودنش با اصول فکریات سوالی پرسیده نشود و از تو فقط خروجی خوب بخواهند.
از طرفی این تمرین به من آموخت که ما در برابر آنچه به مخاطب منتقل میکنیم مسئولیم. این که کودکان چه تصویری از باغ وحش در ذهنشان نقش ببندد، این که آیا نیازی به وجود آن هست یا نه همه و همه وظیفه سنگینی بود که بر دوش من گذاشته شد.
اما از همه این ها گذشته زمانی که وارد فضای دیجیتال مارکتینگ شدم شنیده بودم، یک استراتژی خوب این است که یک حوزه خاص را انتخاب و سعی کنم در آن پیشرفت کنم تا در دنیای پر جمعیتش حرفی برای گفتن داشته باشم. خبر خوب برایم این بود که در طی این مدت فهمیدم من عاشق نوشتن سناریو و استفاده از قوه خاک خورده خلاقیتم هستم. انگار قسمتی از دنیای ناشناخته خودم را کشف کردهام. دنیایی که تازه پا به آن گذاشتهام و هر روز برای پیدا کردن بخشی از آن بیدار میشوم.
برای این برهه از زندگیام که فقط دو هفته از متولد شدنش میگذرد، آرزو دارم پرنده سعادت همراهم باشد تا دنیای ناشناختهام تبدیل به دنیایی زیبا و شناخته شده شود که از زندگی در آن لذت ببرم.
اگر شناخت دنیای من برای شما هم جالب است مرا دنبال کنید.