گاهی فکر میکنم کلمات، تنها تکههای باقیمانده از قلب ما هستند که میتوانیم با دیگران تقسیمشان کنیم. من اینجا هستم تا از چیزهایی بنویسم که شاید در شلوغی روزمره، گمشان کردهایم.
قرار نیست اینجا فقط «متن» بخوانید؛ قرار است با هم سفر کنیم. از لابهلای دلتنگیها، لبخندهای بیدلیل، و تمام آن فکرهایی که شبها اجازه نمیدهند پلک روی هم بگذاریم. 📖☕️
نوشتن برای من، راهی برای نفس کشیدن است و خوشحالم که شما همسفر من در این مسیر هستید. اگر شما هم فکر میکنید کلمات میتوانند دنیا را جای قشنگتری کنند، خوش آمدید به دنیای کوچک من.
راستی، شما وقتی دلتنگ میشوید، پناهتان کجاست؟ برایم بنویسید، من تمامقد شنوندهام. 🌹