اگر نوشتن اینقدر شگفتانگیز است، پس چه چیز جلوی مرا میگیرد؟ بیماری کمالگرایی، سندرم، 《باید در نخستین تلاشم، آن را در حد کمال به انجام برسانم.》 میدانم، میخواهید در همان قدم اول، بهترین نتیجه را داشته باشید. اصلن بد فکری نیست، اما این را هم بدانید که هیچوقت به این شکل نخواهد شد. این کمالگرایی زیاد، دست و پای شما را میبندد، از پشت میز فراریتان میدهد و بهقدری شما را کلافه میکند که حتا قادر به نوشتن یک کلمه هم نخواهید بود. انتخاب اول اگر قصد دارید وقفهی بزرگی در نوشتنتان به وجود آورید، بر کمالگرایی اصرار داشته باشید. اگر قصد دارید انگیزهی خلاق را در خود خاموش گردانید، پس بر کمالگرایی اصرار بورزید. اگر میخواهید الباقی عمرتان را بر سر این مسئله که به اندازهی کافی خوب نبودهاید خود را شکنجه دهید، پس بر کمالگرایی اصرار داشته باشید. انتخاب دوم بر کمالگرا نبودن، اصرار بورزید. اصرار بورزید. 《اما -اگر یک کمالگرا نیستم- نتیجهی آن، کار نامطلوب و خام نخواهد بود؟》 ابدن، در عوض شما را آزاد گذاشته تا ترس از شروع بر شما غالب نگردد. بسیاری از افراد خلاق، معمولن با این تفکر که از همان ابتدا، 《کامل کار کنند》، این درس مهم را فراگرفتند، تا اینکه یک روز به یکباره به خود آمدند که: 《من تازه این کار را شروع کردهام. چرا باید از خود انتظار کامل بودن داشته باشم؟ دیگر چنین انتظار نابجایی از خود ندارم.》 فرمولی تا حدودی سری برای طفره رفتن این بیماری بدون دردی که 《میخواهم کاملترین کار را ارائه دهم، اما نمیدانم چگونه》 از جمله عوارضی که این تفکر به همراه دارد و شاید خودتان هم کاملن آن را بدانید، بهانههایی است که به دنبال آن حادث میشود. کاری که شما میکنید، شروع نوشتن است. اگر کمالخواه بودن باعث میشود که یک صفحه هم در روز ننویسید و فکر میکنید که شما را به اوج موفقیت میرساند، میتوانید در همان کمالخواهی خود باقی بمانید، اما متعجب نباشید که چرا چیزی عوض نمیشود. میل خودتان است. در عین حال میتوانید دیدگاه عاقلانهتری و البته مثمرثمرتری را نیز قبول داشته باشید: پیشرفت، نه کمال. این شعار را قاب و بالای میز کارم نصب کردم و جالب اینکه عبارت کوتاه، حداقل روزی یکبار، زندگی مرا نجات داده است. این عبارت دائم به من یادآوری میکند که برای رسیدن به کمال، حتا تلاش هم نکنم. چون هر چه بیشتر تلاش کنم، کمتر به آن دست مییابم. در عوض مروری کلی بر عملکرد خود داشته باشم و از خود بپرسم: 《آیا کارم نسبت به قبل بهتر شده؟ آیا نسبت به یک ساعت پیش از وحشتناکیاش کاسته شده؟ اگر اینگونه است، میدانم پیشرفت داشتهام حتا اگر فرسنگها از کمال فاصله داشته باشم.》 به یاد داشته باشید: هیچکس قادر نخواهد بود این کار را در کاملترین شکل خود به انجام برساند. شما هم نمیتوانید. من هم نمیتوانم. اصلن نمیخواهم. 《کمالخواهی》 ، غایت آرزوی بشر است. این آرزو بسادگی در جهان بهدست نخواهد آمد. اگر شما موجودی کمال خواهید، مطمئن باشید که به هر کاری رو آورید، بازندهاید. دیوید برنز
با من در اینستا با آدرس behrang.story
یا در وبسایت behrangstoey.ir
در ارتباط باشید.