ساعت یک نیمهشب است، خیابانهای شهر آرام به نظر میرسد ...
با گامهای آهسته به خاموشی شب میاندیشیدم ... صدای آمبولانس بند اندیشههایم را پاره میکند،
ایوای ... پدربزرگم بیمار است، تنها چیزی که در لحظه به ذهنم رسید ... یادم نمیآید چگونه به خانه رسیدم، صدای فریاد همسایهها را میشنیدم: بیچاره مرده!
از پلهها بالا رفتم و اشک روی گونههایم سرازیر بود؛ داستان ازاینقرار بود ... همسایه ما، موشی را در خانه پیداکرده و کشته بود ...