بسیاری از انسان ها، سرگشته و حیران زندگی می کنند و هر روز از این شاخه به شاخه دیگری می پَرند.فکر می کنند که نمی دانند که چه از این دنیا می خواهند.
هشدار:خواندن این مطلب درد دارد!
آورد به اضطرارم اول بوجود
جز حیرتم از حیات چیزی نفزود
رفتیم به اکراه و ندانیم چه بود
زین آمدن و بودن و رفتن مقصود

بیشتر اوقات بی تاب و بی قرار هستند. اما خبر خوب یا بد آن است که همه چیز به خودت وابسته است.
اگر هدف داری به خودت مربوط می شود و اگر هدف نداری باز هم به خودت مربوط می شود.
کمی بهتر و عمیق تر به قضیه نگاه کنیم؛این افراد بهتر از هر کسی می دانند که چه استعدادی داردند و چه از این دنیا
می خواهند،فقط لازم است که کمی از حلقه امن خود بیرون بیایند ،اما چون جرئت و شجاعت آن را ندارند که به ندای
درون و قلبشان گوش کنند و به دنبال آن بروند. سرگشته و حیران باقی می مانند.
اگر تو هم مثل من نمی دونی که در آینده چکار می خواهی بکنی؛ بهت افتخار می کنم چونکه خیلی از آدما به همین
هم هنوز نرسیدند.شغل و کار قرار است بیشرین قسمت از زندگی ما را در بر بگیرد و تو زمانی احساس مفید
بودن خواهی کرد که به شغلت علاقه و ایمان به درستی آن داشته باشی.
پس نهایت تلاشت رو بکن که خودت رو بشناسی که سرانجام علاقه و ندای درونی خودت رو کشف کنی.
اگر این مطلب برای تو دردناک نبود بهت تبریک میگم.
حالا یه سوال :آیا همه تلاشت رو می کنی که خودت رو بشناسی؟