ویرگول
ورودثبت نام
سارا فرح زادی
سارا فرح زادی
سارا فرح زادی
سارا فرح زادی
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

مَرَنْجانْ دِلَم را…

قصه اینجاست که ما شاید هیچ وقت نفهمیم «بریدن» واقعا چه معنی ای میدهد؟

چه اتفاقی میفتد که کسی از کار مجبوبش، آدمی که عاشقش بوده یا روال روزمره ی زندگیش می‌برد؟

من فکر میکنم بریدن به این راحتی ها نباشد و حتی اگر خیلی روزهای سختی را بگذرانیم هیچ چاقوی تیزی پیدا نکنیم که‌ آخرین بندهای اتصالمان را به راحتی ببریم و قطع شویم، چاقوهای دنیا تیز نیستند و بریدن با آنها، ممارست میخواهد، انگار باید سالها ببری تا واقعا قطع شوی و هیچ بند باریکی باقی نگذاری!

برای همین بریدن واقعا سخت است و روزهای طولانی زیادی را باید درد بکشیم تا بتوانیم ببریم، رویاهایمان را دفن کنیم و دیگر هیچ وقت به سراغشان نرویم!

به هرحال همه ی ما روزهای زیادی به رویاهایمان برمیگردیم و مدتی با خیالِ ناممکنشان زندگی میکنیم و تحمل از دست دادنشان را برای خودمان راحت‌تر میکنیم!

نمیدانم در روز چندبار به این و آن میگوییم بریدیم! ولی امیدوارم هیچ کسی مجبور نشود روزی معنای دقیق بریدن را زندگی‌ کند! امیدوارم مرغ دل هیچ کسی روزی انقدر رنجیده خاطر نشود که مصداق این بیت باشد:

«مرنجان دلم را که این مرغ وحشی

ز بامی که برخاست دیگر نشیند»

۰
۰
سارا فرح زادی
سارا فرح زادی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید