سیمرغ

جایزه سیمرغ بلورین این جشنواره تعلق می گیرد به :

فریبرز کانیان (اسامی بر اساس واقعیت نمی باشد)

وقتی اسم خودم رو شنیدم خیلی خوشحال شدم اما تعجب هم کردم درسته دوست داشتم جایزه ببرم ولی ته دلم به خودم گفته بود ببین فریبرز حواست باشه شاید نشه شاید اون طور که تو ذهنت ، اتفاق نیفته بعد ناراحت نشی یه جورایی می خواستم بهش بگم و برای نشدنش آمادش کنم اونقدر که نفهمیدم چطور رسیدم به بالا سن و جایزه رو تحویل گرفتم پله ها افراد سن همه رو چندین بار دیده بودم انگار حتی خود جایزه چندین باره که گرفتم تو این افکار بودم نمی دونم وقتی پشت میکروفن رفتم چی گفتم و نمی دونم تونستم درست حرف بزنم یا نه ؟!

بعد از اتمام مراسم ، و بازگشت پونه بهم گفت تو شلوغیا می مونه شاید بتونه بازم عکس بگیره و گفت برای اینکه معتل نشی برو خونه منم با یکی از بچه ها میام.

وقتی رسیدم خونه سیمرغ و رو به روم جلوی میز کارم گذاشتم بهش نگاه کردم با خودم گفتم از فردا چی میشه؟چه اتفاقی برام میوفته؟سال ها سال برای این جا بودن لحظه شماری کردم یه جسم سنگی رنگی جذاب مگه چی که بخواد اینقدر زندگی یکی زیر و رو کنه ،که از فردا یه جور دیگه نگاه کنن،اینکه بگن کارهای بعدی خیلی مهم اینکه می خوام چه کاری کنم و چه برنامه ای دارم!تو خود تو سیمرغ خودت می دونی چه اتفاقی می افته وقتی تو رو از دست کسی به دست فرد دیگری می دهند وقتی با غرور ، تو دست ما هستی چه حسی داری ؟

حالا از فردا باید جوری باشم که بقیه خواهر ها ،برادرها و خانوادت کنارت جمع کنم؟!